چه کسی ترمز تندروها را می کشد؟
چند روزی است که صحبتها از به نتیجه رسیدن مذاکرات قوت گرفته اما در عین حال تبادل آتش میان ایران و امریکا هم در دریاهای جنوب کشور شدت پیدا کرده است. دشمن از یک سو تاکید میکند که آتش بس به قوت خود باقی است و از طرف دیگر با نقض آن، بنادر جنوبی کشورمان را هدف قرار میدهد.
نسیبه پیرایش
چند روزی است که صحبتها از به نتیجه رسیدن مذاکرات قوت گرفته اما در عین حال تبادل آتش میان ایران و امریکا هم در دریاهای جنوب کشور شدت پیدا کرده است. دشمن از یک سو تاکید میکند که آتش بس به قوت خود باقی است و از طرف دیگر با نقض آن، بنادر جنوبی کشورمان را هدف قرار میدهد.
در این باره وزیر خارجه کشورمان گفته: «هر زمان که یک راهحل دیپلماتیک روی میز قرار میگیرد، ایالات متحده به یک ماجراجویی نظامی بیخردانه رو میآورد. آیا این صرفاً یک تاکتیک کور برای اعمال فشار است؟ یا فریبکاریِ یک خرابکار است که بار دیگر میخواهد رئیسجمهور آمریکا را به باتلاقی تازه بکشاند؟ علت هرچه باشد، نتیجه همیشه یکی است: ایرانیان هرگز در برابر فشار سر خم نمیکنند، ولی این دیپلماسی است که همواره قربانی میشود.»
در داخل کشور هم اما اوضاع چندان مطلوب به نظر نمیرسد. اگرچه در این روزهای سخت و طاقتفرسا تاکید همه بر حفظ وحدت و انسجام است اما اقلیت تندرو که ظاهرا قدرت زیادی را در اختیار دارند، هر گونه مذاکره برای پایان دادن همیشگی برای جنگ را خسارت محض میدانند و موافقان مذاکره را مشتی ترسو خطاب میکنند که دنبال تسلیم هستند و از این طریق فضای عمومی جامعه را دچار تشویش و دوگانگی کرده بر اختلافات سیاسی دامن میزنند. در تازهترین این اظهارات محمود نبویان، نماینده تهران و عضو تیم مذاکره کننده در اسلامآباد در شبکه اجتماعی ایکس نوشته: «برخی از مسئولین و سیاسیون ترسو و غیرهمسو با ملت مقاوم ایران، به دنبال آمارسازیهای غلط برای تسلیم ایران و کمک به نجات دولت تروریست آمریکا از باتلاق شکست و سراشیبی سقوط هستند که قوه قضائیه باید با این افراد مسالهدار شدیدا برخورد کند». وی در ادامه نوشت: «اگر اصلاحنکنند اسامیشان افشا خواهد شد».
همه اینها در حالی است که همه اذعان میکنند که ترامپ پس از شکست در میدان و ناکامی در امتیازگیری (بخوانید زورگری)در میدان دیپلماسی به اختلافات داخلی ایران دل بسته است. متاسفانه تندروها هیچ ابایی از تسویه این اختلافات در این برهه حساس که ابرقدرت جهان در برابرمان قرار گرفته و قدرتهای ریز و درشت هم پنهان و آشکار در حال حمایت از او هستند، ندارند. علاوه بر این که با تهمت و افترا و تهدید، دیپلماسی را نابود میکنند خیابان را هم در دست گرفتهاند و کسی بر روی آنها کنترلی ندارد.
اما بالاخره باید روشن شود که فرمان این جماعت به دست چه کسی و چه کسانی است؟ جماعتی که ثابت کردهاند هیچ ابایی از هیچ کسی در این کشور ندارند و حتی از رهبری که شخص اول مملکت هست هم در مواقعی هزینه کرده و می کنند.
در این شرایط خواست جدی مردم از مسئولان رده بالای کشور به خصوص از شخص رهبری و کسانی که مورد اعتماد ایشان هستند، این است که همه امور و به ویژه این جماعت را کنترل کنند. چون ایران همیشه از خودیها بیشتر زیان دیده است تا غیرخودیها.
نظرات و تجربیات شما
