عاصفه بدر مدیر کاخ‌موزه چهل‌ستون که برکنار شده‌است. فریبا خطابخش، مدیر پایگاه میراث جهانی میدان نقش‌جهان هم به تازگی برکنار شد. عاطفه رشنویی، مدیر پایگاه میراث جهانی چغازنبیل هم جزء زنانی است که به تازگی برکنار شده‌است. همه این مدیران زن که تخصص بسیار بالایی در حوزه میراث فرهنگی دارند، در یکی دو هفته گذشته از کار کنار گذاشته شده‌اند. هنگام اخراج آن‌ها هم هیچ توضیحی درباره علت این تصمیم داده نشده است.

آموزش مجازی در ایران، بیش از آنکه انتخابی صرفاً فناورانه باشد، پاسخی به مجموعه‌ای از چالش‌های به‌هم‌پیوسته آموزشی، اجتماعی و زیرساختی است، شرایطی که سبب می‌شود گمانه‌زنی‌ها درباره تداوم و احتمالا بیشتر شدن آموزش مجازی تقویت شود.

شهری که روزی به شهر بدون گدا معروف بود، اکنون در پشت چراغ قرمزها، آرامستان‌ها و خیابان‌ها،کودکان کار و متکدی‌ها مشغول درآمدزایی هستند؛ اگر چه تعداد آتها به نسبت دیگر شهرهای کشورمان کم است، اما در دل شلوغی و جنب‌وجوش تبریز، جایی که زندگی شهری با سرعتی بی‌وقفه در جریان است، پدیده‌ای نگران‌کننده است.

سال‌هاست صنعت خودرو در ایران نه با منطق رقابت، که با منطق حمایت بی‌قید و شرط اداره می‌شود. حمایتی که قرار بود موقت باشد اما به قاعده‌ای دائمی تبدیل شد؛ قاعده‌ای که نتیجه‌اش نه ارتقای کیفیت بود، نه کاهش قیمت، نه رضایت مصرف‌کننده و نه حتی سودآوری پایدار شرکت‌ها. تنها خروجی روشن این سیاست، تثبیت انحصار و انتقال هزینه ناکارآمدی به جیب مردم بوده است.

حجم تجارت چین و آمریکا که پیش‌تر به حدود ۶۰۰ میلیارد دلار می‌رسید، در پی جنگ تعرفه‌ای کاهش یافته و به حدود ۴۰۰ میلیارد دلار رسیده است، در این شرایط، تجارت حدود ۷۰ میلیارد دلاری چین و ایران دیگر آن «عدد بسیار کوچک در برابر عدد بسیار بزرگ» سابق نیست. نسبت ۷۰ به ۳۰۰ (صادرات چین به آمریکا) با نسبت ۳۰ به ۶۰۰ متفاوت است. اگرچه همچنان کفه ترازو به‌نفع آمریکا سنگین‌تر است، اما فاصله آن‌قدر نیست که بتوان بدون ملاحظه، ایران را قربانی یک معامله سیاسی دانست.

بازداشت چهره‌های شاخص اصلاح‌طلب آغاز پایان تفکر «اصلاحات از درون» است؛ جریانی که سال‌ها از سوی مخالفان با عنوان «سوپاپ اطمینان نظام» شناخته می شد، حالا ظاهرا توان کنشگری مرزی خود را از دست داده است.

روز شنبه، ۱۴ فوریه، همزمان با برگزاری کنفرانس مونیخ، با حضور بیش از ۲۰۰ تن از چهره های مهم سیاسی جهان، ایرانیان مهاجر اروپا در شهر مونیخ آلمان تجمعی علیه جمهوری اسلامی برگزار کردند که با برگزاری راهپیمایی های ایرانی در دیگر قاره های جهان نیز همراه بود. هرچند مهاجرت شکافی بین جامعه ی ایران و ایرانیان خارج نشین به وجود آورده است اما وجود این شکاف، لزوما به این معنی نیست که خواست این خارج نشینان، مغایرتی با خواست جامعه ی ایران دارد.

اگرچه این روزها مذاکره با امریکا پس از چند ماه توقف از سرگرفته شده اما سایه جنگ هنوز بر سر کشور سنگینی می‌کند. از طرف دیگر زخم حوادث دی ماه، همچنان بر پیکر جامعه سنگینی می‌کند و ملت ایران، عزادار جان‌های از دست رفته است.

آیا ما باید از رئیس جمهور ممنون باشیم که در اقدامی بسیار شجاعانه تصمیم گرفتند از مردم عذرخواهی کنند، در حالی که ایشان مشخص نکردند که دقیقا به خاطر چه چیزی از مردم عذرخواهی می کنند؟

هفته گذشته بازداشت تنی چند از سران اصلاحات موج تازه‌ای از تنش و بی‌اعتمادی را در جامعه به راه انداخته و فراتر از یک پرونده قضایی ساده، به چالشی سیاسی و اجتماعی در کشور تبدیل شده است. اما خوشبختانه عصر جمعه خبر رسید که برخی از این افراد با قرار وثیقه آزاد شده‌اند.

مراسم چهل و هفتمین سالگرد پیروزی انقلاب اسلامی، بیست و دوم بهمن، در شرایطی برگزار شد که مردم جنگ ۱۲ روزه را در بهار و اعتراض و اغتشاش را در زمستان از سرگذراندند و با وجود بر زمین ماندن مطالباتشان، حاضر نشدند از حمایت از نظام اسلامی دست بردارند.

… یادت هست اومدم به خانم معلم گفتم جاتو عوض کنه؟

… به حرف پدرش، چیزی از آن شب نگفت. اما انگار در همان سکوتِ شبانه، به نتیجه‌ای رسیده بود: باید طریقی به مادرش بفهماند که پدرش آدم بدی نیست.

… شهاب منتظر این سؤال بود. نگاهش برای لحظه‌ای از صورت محمد گذشت و به شیشه‌ی جلوی ماشین دوخته شد. آه آرامی کشید.

… ساغر تا عصر حسابی به شهاب فکر کرد. باید هر چیزی را که ممکن بود به محمد بگوید حدس می‌زد و از این طریق راه‌حلی برای خنثی کردنشان پیدا می‌کرد. این‌که شهاب چقدر می‌خواست موضوع را کش بدهد، خودش یک مسئله‌ی حساس دیگر بود؛ آن هم وقتی کمال برای عقد عجله داشت. باید راهی پیدا می‌کرد که کمترین فشار را تحمل کند.

بیست‌وپنجمین نمایشگاه بزرگ قرآن، کتاب و محصولات فرهنگی و مذهبی مازندران با ۵۵ غرفه متنوع از هوش مصنوعی تا گفتمان‌محوری، در حسینیه ثارالله قائم‌شهر برپا شد.

… اجازه نداد این فکر به صورتش برسد. ظاهرش را جمع کرد، به پشتی صندلی تکیه داد، پاهایش را کمی جلوتر دراز کرد و با خونسردی ساختگی گفت: چی می‌خوای ازم؟

… بچه منطق بزرگ‌ترها را نمی‌فهمد؛ سمت کسی می‌ایستد که فکر می‌کند دارد از او جدا می‌شود.

…ساغر سرش پایین بود. به نقش‌های فرش خیره شده بود و با خودش فکر می‌کرد کی کار به این‌جا کشید. دلش می‌خواست بلند شود، برود توی حیاط، کفش‌هایش را بپوشد و بی‌هدف راه بیفتد. مثل قدیم. مثل وقتی که کسی برایش تصمیم نمی‌گرفت.
حرف‌ها می‌چرخید، اما هیچ‌کدام به دلش نمی‌نشست.