سر انجام نشست سه جانبه ی روسای جمهور سه کشور امریکا، روسیه و چین که توجه رسانه های سراسر جهان را به خود جلب کرده و مایه ی نگرانی دولت های اروپایی شده بود، پایان یافت.
عاطفه پیرایش
سر انجام نشست سه جانبه ی روسای جمهور سه کشور امریکا، روسیه و چین که توجه رسانه های سراسر جهان را به خود جلب کرده و مایه ی نگرانی دولت های اروپایی شده بود، پایان یافت. چنانکه پیش بینی می شد این نشست هیچ نتیجه ی مشخص و تعیین کننده ای نداشت و بیشتر به یک برنامه ی رسانه ای شباهت داشت که در آن روسای پا به سن گذاشته ی سه کشور، مواضع سابق خود را تکرار کردند در حالی که وانمود می کردند موضع واحدی در قبال مسائل حساسی مانند جنگ های منطقه ای، رقابت های هسته ای و روند تجارت جهانی دارند.
پرسش اصلی این است که چرا این سه تصمیم گرفتند این شوی نه چندان سرگرم کننده را برای رسانه ها به راه بیاندازند و انتظار داشتند که چه چیزی از آن به دست بیاورند. این جار و جنجال رسانه ای نمی تواند بی هدف طراحی شده باشد.
واضح است که سه طرف این ماجرا نمی توانستند آن قدر تیز بین باشند که گمان کنند می توانند مسائل دشواری چون صلح در اوکراین، مسئله ی تایوان و جنگ آمریکا با ایران را حل و فصل کنند و به بحران های جهانی پایان دهند.
صدراعظم آلمان رویکردی جدی به این نشست دارد و آن را به کنفرانس یالتا تشبیه می کند اما به نظر می رسد جنگ و رقابت های قدرت های جهانی هنوز به مرحله ای نرسیده است که این قدرتها بتوانند نقطه ی پایانی بر آن بگذارند و با اعلام پایان جنگ، به تقسیم غنائم و دستاوردهای خود در جبهه های مختلف بپردازند.
شاید هدف این سه کشور از برگزاری این نشست تاکید بر قدرت برتر سه کشور آمریکا، روسیه و چین است و این سه به دنبال هشدار به کشورهای جهان هستند که این سه قدرت می توانند به طور مستقل در مورد آینده ی جهان تصمیم بگیرند و سایر کشورها چاره ای جز پیروی از تصمیمات آنها ندارند.
این در حالی است که اوکراین در میانه ی برگزاری نشست ابرقدرتها به حمله به زیر ساخت های روسیه ادامه می دهد و ایران در تنگه ی هرمز با هدف قرار دادن کشتی های عبوری از تنگه، تلاش می کند دامنه ی اثرگذاری خود را افزایش دهد.
در این میان، برخی دموکرات های آمریکایی، ترامپ را به سبب سیاست های مداراجویانه ی او با چین و روسیه و تلاش برای ایجاد روابط دوستانه با کشورهای شرق نقد می کنند و نگران آن هستند که ترامپ امتیازاتی به روسیه و چین بدهد که قابل بازگشت نباشد. به همین خاطر، وقتی ترامپ، پوتین را دوست خود خواند، واکنش های بسیاری را در آمریکا و اروپا برانگیخت.
این دسته می گویند حمله ی روسیه به اوکراین و تحریم های گسترده ی اروپا علیه آن، وجه ی بین المللی این کشور را خدشه دار کرده است، در حالی که ترامپ سعی می کند با دوستی با پوتین، نشان دهد که پوتین شرور نیست و جهان باید تعامل خود با روسیه را از سر بگیرد چرا که نمی تواند در مقابل قدرت آن بایستد.
در مقابل، رقابت های تکنولوژیک و تجاری میان آمریکا و چین بالا گرفته است و این دو کشور تلاش می کنند همکاری را جایگزین تصویر رقابت میان دو قدرت جهانی کنند، هر چند همچنان سیاست های اصلی این دو کشور بر پایه ی رقابت با یکدیگر تعیین می شود.
منبع خبر «خبرگزاری امین» است و پایگاه خبری _تحلیلی امین در قبال محتوای آن هیچ مسئولیتی ندارد. چنانچه محتوا را شایسته تذکر میدانید، خواهشمند است کد ( 466167 ) را همراه با ذکر موضوع به شماره 09141143384 پیامک بفرمایید.با استناد به ماده ۷۴ قانون تجارت الکترونیک مصوب ۱۳۸۲/۱۰/۱۷ مجلس شورای اسلامی و با عنایت به اینکه پایگاه خبری _تحلیلی امین مصداق بستر مبادلات الکترونیکی متنی، صوتی و تصویر است، مسئولیت نقض حقوق تصریح شده مولفان در قانون فوق از قبیل تکثیر، اجرا و توزیع و یا هر گونه محتوی خلاف قوانین کشور ایران بر عهده منبع خبر و کاربران است.