مرگ تلخ سوگند صیادی، دختر ۱۶ ساله کرمانشاهی، که از طبقه پنجم سقوط کرد، بار دیگر افکار عمومی را جریحه دار و متوجه مسئله خشونت علیه زنان و دختران کرده است؛ پدیدهای که در سالهای اخیر بارها خبرساز شده و هر بار پرسشهای تازهای درباره ریشهها و دلایل وقوع آن برانگیخته است.
نسیبه پیرایش
اما پس از هر جنایت، جامعه به دنبال یافتن علت میگردد و کارشناسان و تحلیلگران نیز از زوایای مختلف به بررسی این پدیده میپردازند. در این مورد برخی، خلأهای قانونی را عامل اصلی میدانند و به لایحهای اشاره میکنند که قرار بود در حمایت از زنان به قانون تبدیل شود، اما سالهاست در راهروهای مجلس سرگردان مانده است. کارشناسان با انتقاد از تعلل طولانی در تعیین تکلیف این لایحه معتقدند مسئله خشونت علیه زنان دیگر از مرحله مطالبهگری گذشته و دولت باید حتی بدون انتظار برای درخواست فعالان اجتماعی، برای تأمین امنیت زنان اقدام کند. در این میان، پرسش مهم این است که آیا تصویب قوانین حمایتی میتواند احتمال وقوع چنین قتلهایی را کاهش دهد؟ پاسخ احتمالاً مثبت است، اما آیا قانون بهتنهایی کافی است؟
به نظر میرسد مسئله صرفاً خلأ قانونی نیست؛ اجرای مؤثر قانون، ایجاد سازوکارهای مداخله به موقع و حمایت از زنان و کودکانی که در معرض خشونت قرار دارند نیز اهمیت اساسی دارد. شناسایی خانوادههای پرخطر و فراهم کردن امکان گزارشدهی امن میتواند از تبدیل خشونتهای پنهان خانوادگی به جنایت جلوگیری کند.
گروهی دیگر، مشکلات روانی را از عوامل مؤثر در بروز چنین خشونتهایی میدانند و معتقدند فرزند کشی پدیدهای چند عاملی است که از تعامل اختلالات روانی، فشارهای اجتماعی، خشونت و فقدان حمایت شکل میگیرد و پیشگیری از آن به شناسایی زود هنگام خانوادههای در معرض خطر و توجه به سلامت روان والدین نیاز دارد.
با این حال، باید در نظر داشت که همه افرادی که با مشکلات روانی دست و پنجه نرم میکنند مرتکب خشونت نمیشوند و همه مرتکبان قتل نیز لزوماً دچار اختلال روانی نیستند. بنا بر این، نسبت دادن چنین جنایتهایی به مشکلات روانی، بدون بررسی عوامل اجتماعی و فرهنگی و مسئولیت فردی مرتکب، میتواند به سادهسازی مسئله منجر شود.
در این میان، برخی نیز انگشت اتهام را به سوی جامعه و فرهنگ میگیرند. به باور این گروه، واکنشهایی از جنس پرسش «باید دید آن زن چه کاری کرده که کشته شده؟» نشان میدهد که گاهی به جای تمرکز بر رفتار قاتل، انتخابها و رفتار قربانی به موضوع اصلی داوری تبدیل میشود. جامعه گاهی در مسیر توجیه خشونت قرار میگیرد تا رفتار قربانی را به عاملی برای توجیه یا تخفیف مسئولیت قاتل تبدیل کند؛ چنین واکنشهایی از وجود فرهنگی خطرناک حکایت دارد که رفتار و انتخاب زنان را با معیارهایی چون غیرت و آبروی خانوادگی میسنجد.
منبع خبر «خبرگزاری امین» است و پایگاه خبری _تحلیلی امین در قبال محتوای آن هیچ مسئولیتی ندارد. چنانچه محتوا را شایسته تذکر میدانید، خواهشمند است کد ( 466164 ) را همراه با ذکر موضوع به شماره 09141143384 پیامک بفرمایید.با استناد به ماده ۷۴ قانون تجارت الکترونیک مصوب ۱۳۸۲/۱۰/۱۷ مجلس شورای اسلامی و با عنایت به اینکه پایگاه خبری _تحلیلی امین مصداق بستر مبادلات الکترونیکی متنی، صوتی و تصویر است، مسئولیت نقض حقوق تصریح شده مولفان در قانون فوق از قبیل تکثیر، اجرا و توزیع و یا هر گونه محتوی خلاف قوانین کشور ایران بر عهده منبع خبر و کاربران است.