انتشار تصاویر آبگرفتگی چادرهای آوارگان در غزه، دل هر انسان آزادهای را به درد میآورد. اما آیا این درد، تغییری در وضعیت زندگی آنان ایجاد میکند؟ با مرور اخبار جهان، به نظر میرسد آنچه در غزه میگذرد، همچنان میان انبوهی از موضعگیریها و محکومیتهای سیاسی گرفتار مانده است؛ بیآن که اقدام مؤثری برای بهبود وضعیت مردم صورت بگیرد.
نسیبه پیرایش
در شبکههای اجتماعی نیز با دو دسته واکنش روبهرو میشویم: عدهای این تصاویر را دروغ و ساخته هوش مصنوعی میدانند و گروهی دیگر، جز ابراز همدردی و دعا برای رهایی این مردم دردمند، کاری از دستشان ساخته نیست.
در همین حال، در برخی کشورهای اروپایی، از جمله هلند، تجمعات مردمی برگزار شده است. اما آیا این واکنشها توانستهاند تغییری در وضعیت مردمی ایجاد کنند که حتی از داشتن سرپناهی امن محروماند؟ بشر تا چه اندازه میتواند در برابر رنج همنوعان خود بیتفاوت بماند؟ گروهی از انسانها به هر دلیلی آواره و بیسرپناه شوند، شب را در میان آبوگل و سرما به صبح برسانند و آب از آب تکان نخورد؟ این همه پیشرفت، ادعای مدنیت و شعارهای دهانپرکن درباره حقوق بشر و انسانیت، چه زمانی قرار است در عمل خود را نشان دهد؟ جهان پس از این چگونه میتواند از نوعدوستی و ارزشهای انسانی سخن بگوید، وقتی فاصله میان ابراز همدردی و اقدام عملی در برابر چنین رنجی تا این اندازه عمیق است؟ اما ماجرا تنها به بیعملی دولتها و جامعه جهانی محدود نمیشود. در داخل ایران نیز تناقضی تأملبرانگیز در مواجهه با مسئله فلسطین وجود دارد. زمانی حمایت از فلسطین و لبنان در این کشور به موضوعی مناقشه برانگیز تبدیل شد و هرکس از مظلومیت مردم این سرزمینها سخن میگفت، ممکن بود با موجی از فحاشی و ناسزا روبهرو شود. بیتردید، بخشی از این واکنشها ریشه در مخالفت با سیاستهای جمهوری اسلامی و شیوه مواجهه آن با مسئله فلسطین داشت؛ اما پرسش اینجاست: آیا مخالفت با سیاستهای یک حکومت باید به معنای نادیده گرفتن رنج و مصیبت مردمی باشد که خود قربانی جنگ و آوارگیاند؟ آیا نمیتوان هم منتقد سیاست خارجی جمهوری اسلامی بود و هم در برابر تصاویر کودکان آواره، مادران بیسرپناه و مردمی که در میان گلولای چادرهایشان به دنبال پناهی میگردند، احساس مسئولیت انسانی داشت؟ آیا دفاع از حق زندگی، امنیت و کرامت مردم فلسطین، لزوماً به معنای تأیید همه سیاستها و مواضع جمهوری اسلامی است؟
جایی که مرز میان مخالفت سیاسی و مسئولیت انسانی مخدوش میشود. نمیتوان از یک سو به نام آزادی و حقوق بشر سخن گفت و از سوی دیگر، رنج انسانهایی را که قربانی جنگ و آوارگی شدهاند، صرفاً به دلیل پیوند خوردن نامشان با یک مناقشه سیاسی نادیده گرفت. انسانیت نباید به موضع سیاسی افراد و دولتها وابسته باشد. رنج انسانها، فارغ از ملیت، مذهب و گرایش سیاسیشان، شایسته دیدهشدن و واکنش است.
منبع خبر «خبرگزاری امین» است و پایگاه خبری _تحلیلی امین در قبال محتوای آن هیچ مسئولیتی ندارد. چنانچه محتوا را شایسته تذکر میدانید، خواهشمند است کد ( 463991 ) را همراه با ذکر موضوع به شماره 09141143384 پیامک بفرمایید.با استناد به ماده ۷۴ قانون تجارت الکترونیک مصوب ۱۳۸۲/۱۰/۱۷ مجلس شورای اسلامی و با عنایت به اینکه پایگاه خبری _تحلیلی امین مصداق بستر مبادلات الکترونیکی متنی، صوتی و تصویر است، مسئولیت نقض حقوق تصریح شده مولفان در قانون فوق از قبیل تکثیر، اجرا و توزیع و یا هر گونه محتوی خلاف قوانین کشور ایران بر عهده منبع خبر و کاربران است.