محمد جواد لاریجانی، برادر شهید لاریجانی که مدتی از صحنه ی سیاست کنار رفته بود، بار دیگر فعالیت سیاسی خود را از سر گرفته و گفته است برخی از جریانات داخلی غلط می کنند که می گویند اورانیوم 60 درصد را بدهیم، چون «ما تازه با این اورانیوم کار داریم».
عاطفه پیرایش
محمد جواد لاریجانی، برادر شهید لاریجانی که مدتی از صحنه ی سیاست کنار رفته بود، بار دیگر فعالیت سیاسی خود را از سر گرفته و گفته است برخی از جریانات داخلی غلط می کنند که می گویند اورانیوم 60 درصد را بدهیم، چون «ما تازه با این اورانیوم کار داریم». این استدلال قانع کننده توجه رسانه هایی را برانگیخت که اگر تندرو نامیده شوند، آزرده خاطر می شوند اما این توهین ها و زورگویی ها را تندروی نمی دانند بلکه آن را خصیصه ی اصلی انقلابی گری و مجاهدت در راه حق به حساب می آورند.
ادبیات لاریجانی کاملا با ادبیات این رسانه ها همخوانی دارد که طریق دیگری جز فحش دادن برای مقابله با حریف در عرصه ی رقابت های سیاسی نمی شناسند. از این رو، هر کس که فحشی بدهد و مواضع این رسانه های تندرو را تکرار کند، به تیتر اول تبدیل می شود و مورد تمجید و ستایش بیکران واقع می شود و آنقدر مجیزش را می گویند تا دیگر کسی نتواند روی حرفش، حرف بزند، به طوری که این شخص بی هیچ ترس و واهمه ای چشم در چشم ملت ایران می دوزد و می گوید غلط می کنید حرف بزنید.
لاریجانی هم مانند همه ی تندروهای پیدا و پنهانی که مسئولیتی در کشور دارند یا پیش از این داشته اند، یک حق جداگانه برای خود از محل اورانیوم 60 درصد قائل هستند و خود را مسئول تعیین تکلیف آن می دانند. لاریجانی مشخص نکرده است که منظور از ما در عبارت «ما با این اورانیوم 60 درصد کار داریم» چه کسی است و روشن نکرده است که دقیقا چه کاری با آن دارد. شاید می خواهد برای مصارف شخصی اش تعدادی بمب اتم در خانه نگه دارد. مشخص نیست چرا خواسته های شخصی او و تعدادی از هم فکران او باید معیار تصمیم گیری های یک کشور 90 میلیونی قرار گیرد.
این شیوه ی زورگویی را اگر ترامپ در پیش می گرفت، زمین و زمان را برایش جهنم می کردند، در حالی که ترامپ که با رای اکثریت مردم کشورش به عنوان رئیس جمهور قانونی امریکا انتخاب شده است و بر اساس قانون آن کشور حق تصمیم گیری برای کشورش را دارد و نمیتوان او را با لاریجانی مقایسه کرد که حقی در تصمیم گیری برای ملت ایران ندارد.
اما واقعیت این است که این افراد، امروز حکومت را در ایران به دست گرفته اند و سدی در مقابل اراده ی مردم ساخته اند. این دسته خود بی نیاز به برگزاری رفراندوم می پذیرند که در اقلیت قرار دارند و اکثریت جامعه با رویکرد آنها در زمینه ی سلاح هسته ای و تقابل با امریکا موافق نیستند اما حاضر نیستند از موضع خود دست بکشند چون نمی خواهند جایگاه خود را از دست بدهند. جایگاهی که می توانند از آن برای مردم تعیین تکلیف کنند و به مخالفان خود بگویند غلط می کنید که حرف می زنید و رسانه های مرید نیز با افتخار، این دست سخنان سراسر حکمت شان را منتشر می کنند.
در واقع اورانیوم غنی شده ی ایران، آن ماده ی جادویی است که با اتکای به توان آن لاریجانی و امثال او می توانند جایگاه خود را در سیاست و جامعه تثبیت کنند. شاید به همین خاطر است که مردم علاقه ای به آن اورانیومی که لاریجانی آن را از آن خود می داند، ندارند و با پایان جنگ موافقند، چه لاریجانی این موضع را دوست داشته باشد و چه نداشته باشد.
منبع خبر «خبرگزاری امین» است و پایگاه خبری _تحلیلی امین در قبال محتوای آن هیچ مسئولیتی ندارد. چنانچه محتوا را شایسته تذکر میدانید، خواهشمند است کد ( 465372 ) را همراه با ذکر موضوع به شماره 09141143384 پیامک بفرمایید.با استناد به ماده ۷۴ قانون تجارت الکترونیک مصوب ۱۳۸۲/۱۰/۱۷ مجلس شورای اسلامی و با عنایت به اینکه پایگاه خبری _تحلیلی امین مصداق بستر مبادلات الکترونیکی متنی، صوتی و تصویر است، مسئولیت نقض حقوق تصریح شده مولفان در قانون فوق از قبیل تکثیر، اجرا و توزیع و یا هر گونه محتوی خلاف قوانین کشور ایران بر عهده منبع خبر و کاربران است.