ولی در میان بهت احسان، کمال آرام به فکر فرو رفت. احسان در مدتی که کمال فکر می کرد نمی دانست چه کار باید بکند. به این طرف و آن طرفش نگاه می کرد تا بلکه کمکی از غیب برسد و او بفهمد که حالا قرار است کمال منفجر شود و رستوران را با خاک یکسان کند و یا اینکه او جان سالم به در خواهد برد.
سعیده پیرایش
… ولی در میان بهت احسان، کمال آرام به فکر فرو رفت. احسان در مدتی که کمال فکر می کرد نمی دانست چه کار باید بکند. به این طرف و آن طرفش نگاه می کرد تا بلکه کمکی از غیب برسد و او بفهمد که حالا قرار است کمال منفجر شود و رستوران را با خاک یکسان کند و یا اینکه او جان سالم به در خواهد برد.
کمال با پوزخندی آرام بالاخره شروع به صحبت کرد: یادمه اون وقتا که عاشقش بودی یه ریز از شیرین کاری ها و شیطنت هاش حرف می زدی!
بعد قطره ای از چایش را تلخ نوشید و ادامه داد: اون زمان بهت حسودیم می شد که همچین دختری توی فامیلتون داری! از کاراش که میگفتی می گفتم دختر یعنی این! با خودم می گفتم باید منم یه دختری مثل اینو برای خودم پیدا کنم. ولی مادرم مهتاب رو برام پیدا کرد. گفتم میرم میبینمش اگه اونطوری که میخوام نبود درجا میگم نه!
قطره های اشک چشم کمال را پر کردند و در حالی که سعی می کرد آنها را همانجا نگه دارد با بغض گفت: وقتی دیدمش، همه چی یادم رفت. اونقدر خوشگل و خانم بود که نفهمیدم کی دلو دادم رفت! و خندید.
وقتی زنم شد از کارهام عصبانی می شد. وقتی ذله می شد می گفت یه روزی این بچه رو هم برمیدارم میذارم میرم. به این حرفش همیشه می خندیدم. فکر می کردم اون دختر ناز و مامانی اصلا رفتن بلد نباشه! ولی رفت! دست بچه رو گرفت و گذاشت رفت! کمال دیگر نتوانست جلوی اشکهایش را بگیرد.
احسان احساس خفگی می کرد. دست کمال را گرفت و به سمت محوطه باز رفتند. آنجا روی نیمکتی نشستند و احسان سیگاری روشن کرد. طعم تلخ دود سیگار روی زبانش، از تلخی گریه ی رفیق شفیقش کم نمی کرد. دستش را بین دو کتف کمال که هنوز در حال گریه بود گذاشت ولی هیچ جمله ای برای تسکین درد برادرش پیدا نکرد. پس پک سنگین دیگری به سیگارش زد.
بعد از چند لحظه بالاخره کمال توانست بر خود مسلط شود. به آرامی و با کمی خجالت گفت: شرمنده داداش! نمی تونم بهش فکر نکنم.
احسان سعی کرد فضا را عوض کند پس با لحنی شوخ گفت: عیبی نداره داداش! فقط به اندازه یه سیگار به ریه هام ضرر زدی!
کمال با خنده پس گردنی جانانه ای به احسان زد و گفت: مگه نگفته بودم این وامونده رو دیگه دستت نبینم؟
احسان که به جلو پرت شده بود بلند شد و گفت: اقا اصلا به تو چه؟ زنم اجازه داده.
کمال گوشه ابرویش را بالا داد: اجازه داده؟ پس حالا اشکالی نداره دوباره ازش بپرسیم.
احسان التماس کرد: نه جون داداش غلط کردم دیگه از این کارها نمی کنم؟
بعد تمام مسیر برگشت به شوخی و خنده گذشت.احسان نمی دانست چطور می تواند کمال را به زندگی برگرداند. ولی این را فهمیده بود که شخصیت ساغر برای کمال جذاب است.
ادامه دارد
منبع خبر «خبرگزاری امین» است و پایگاه خبری _تحلیلی امین در قبال محتوای آن هیچ مسئولیتی ندارد. چنانچه محتوا را شایسته تذکر میدانید، خواهشمند است کد ( 421578 ) را همراه با ذکر موضوع به شماره 09141143384 پیامک بفرمایید.با استناد به ماده ۷۴ قانون تجارت الکترونیک مصوب ۱۳۸۲/۱۰/۱۷ مجلس شورای اسلامی و با عنایت به اینکه پایگاه خبری _تحلیلی امین مصداق بستر مبادلات الکترونیکی متنی، صوتی و تصویر است، مسئولیت نقض حقوق تصریح شده مولفان در قانون فوق از قبیل تکثیر، اجرا و توزیع و یا هر گونه محتوی خلاف قوانین کشور ایران بر عهده منبع خبر و کاربران است.