نقشی محوری رسانه های آذربایجان

عاطفه پیرایش دانشجوی دکتری فلسفه

صفحه ی اخبار استان ها در خبرگزاری های رسمی و پر بازدید کشور به شدت ناامید کننده است. اگر بخواهیم در مورد اخبار استان خودمان صحبت کنیم، می بینیم که در آذربایجان شرقی خبری جز وضعیت دریاچه ی ارومیه، وضعیت کشاورزی، دام پروری و زنبورداری و آب و هوا کار نمی شود. نه اینکه این اخبار اهمیتی نداشته باشند اما طبیعتا اینها نمی توانند تنها اخبار استان باشند. به نظر می رسد این عناوین تنها اخبار بی دردسر استان هستند.
گاهی اوقات استانداری بیانیه ای از طریق روابط عمومی خود منتشر می کند یا امام جمعه سخنرانی می کند اما هیچ کس موضع گیری اصیل و دسته اولی ندارد. استانداری مواضع دولت را تکرار می کند و امام جمعه، مواضع تندروهای مرکز نشین را. نمایندگان مجلس نیز در عرصه ی سیاست ملی تقریبا منفعل هستند و دخالت چندانی در بازی سیاست نمی کنند. این نمایندگان حتی در مسائل استانی و جذب سرمایه و ایجاد زیرساخت های جدید در شمال غرب و توسعه ی آذربایجان آورده ی چندانی برای استان نداشته اند و صرفا در جلسات مجلس حاضری زده اند
.این وضعیت را باید در نسبت با شرایط و اوضاع کشورمان سنجید که در آن علاوه بر بحران های اقتصادی و اجتماعی، بحرانی سیاسی نیز سر بر آورده است و نزاع بر سر قدرت از سطح احزاب و جریان ها و دسته بندی ها گذر کرده و به سطح افراد رسیده است و سیاستمدارانی که به یک دسته ی واحد تعلق دارند، در مقابل یکدیگر ایستاده اند و هر کس به صورت فردی در تلاش است جایگاه خود را در ساختار سیاسی کشور حفظ کند. در چنین شرایطی سیاستمداران آذربایجانی نمی توانند صرفا دنباله رو هم حزبی های مرکزنشین خود باشند.
سیاستمداران این منطقه نباید صرفا به انتخاب میان چهره های مرکزی بسنده کنند. اینکه صرفا طرف پزشکیان را بگیریم یا پشت قالیباف بایستیم یا به جریان پایداری نزدیک شویم، نمی تواند تغییری در اوضاع کنونی پدید آورد آن هم در شرایطی که در تهران، هر کسی با هر مقام و منصبی عهده دار انجام بخشی از وظایف ریاست جمهوری شده است: شهردار به تورم رسیدگی می کند، دبیر شورا خط مشی دستگاه دیپلماسی را تعیین می کند، رئیس مجلس چنان سخن می گوید که گویی اوست که نیروهای نظامی ایران را فرماندهی می کند و دستور آتش صادر می کند، قوه قضائیه امور بازار را به دست می گیرد و صدا و سیما به جنگ با دشمن می رود.
در چنین شرایطی لازم است که آذربایجان چهره های جدیدی را برای حضور در عرصه ی رقابت های سیاسی کشور معرفی کند تا از بن بست سیاسی که امروز کشور به آن دچار شده است، رها شویم.
در چنین شرایطی، ما بیش از هر زمان دیگری به ایجاد جریان های مستقل و تشکیل ساختارهای سیاسی و مشارکت گسترده و جمعی در عرصه ی سیاست کشور نیاز داریم. برای نیل به این هدف، رسانه های آذربایجان نقشی محوری دارند اما به انفعالی سیاسی دچار شده اند. در سایر استانها و به خصوص در تهران، رسانه ها موج های سیاسی ایجاد می کنند، جریان ها و چهره های سیاسی را برجسته می کنند و با موضع گیری در حوزه های مختلف بر سیاست و تصمیم گیری های کلان کشور تاثیر می گذارند. اما در آذربایجان، رسانه ها و کانال های خبری به خصوص در فضای مجازی به صفحاتی برای درج تبلیغات بدل شده اند و از ظرفیت های خود برای اثرگذاری استفاده نمی کنند.