فاز تهاجمی

عاطفه پیرایش دانشجوی دکتری فلسفه

کیهان بار دیگر از اینکه کسانی در ایران هستند که صلح با امریکا را به جنگ ترجیح می دهند، ابراز انزجار کرده و خواستار برخورد قضایی با این افراد شده است که نشان می دهد ممکن است روزی در کشور، حتی صلح طلبی هم جرم باشد.
مدیر مسئول روزنامه ی کیهان از اینکه مستقیما کسی را جاسوس بنامد، اجتناب می کند اما پیوسته تکرار می کند که صلح خواسته ی دشمن است و هر ایرانی که صلح را به جنگ ترجیح دهد، پادوی دشمن است و حتما خط و ربطی دارد. “پادو” کلمه ی مورد علاقه ی شریعتمداری است و او در یک پاراگراف دست کم پنج شش بار کلمه “پادو” را تکرار می کند تا خوب حرص خود را خالی کند و سبک شود.
حالا آقامحسن به میدان آمده است و به چهره ی اصلی جنگ نظامی با امریکا بدل شده است. رسانه های حامی او نیز برای اینکه او را قدرتمند جلوه دهند، بر راهکار جدید ایران در تنگه ی هرمز و اقدام نظامی پیش دستانه علیه پایگاه امریکایی در اردن و حمله ی موشکی به ناوهای امریکایی سخن می گویند و تاکید می کنند که این ایران بوده که به ناوهای امریکایی حمله کرده و حمله امریکا به نفت کش های ایرانی صرفا پاسخ امریکا به حمله ی ایران بوده. این رسانه ها همچنین از بالا رفتن قیمت نفت در بازار جهانی ابراز خوشحالی می کنند و بر این باورند که این افزایش قیمت نتیجه ی اقتدار ایران در تنگه ی هرمز بوده است.
اما افزایش قیمت نفت بیش از هر چیز نشان می دهد که معامله گران این بازار احتمال می دهند که به زودی تنش ها در هرمز بار دیگر به یک جنگ تمام عیار تبدیل شود. آیا این بار هم مخالفان صلح خواهند گفت که این امریکا بوده که به ما حمله کرده و ما چاره ای جز دفاع مقدس از خاک خود نداریم و هر کس که چیزی جز این بگوید، در خدمت اوامر بیگانگان قرار دارد؟

این پرسش با توجه به اینکه مقامات نظامی کشور به ویژه محسن رضایی، دبیر شورای عالی امنیت ملی تاکید می کند که ایران وارد فاز تهاجمی شده است اهمیت می یابد.
نکته ی جالب توجه این است که این رسانه ها برخلاف این موضع گیری جدید، در زمان نقض تفاهم نامه ی اسلام آباد تاکید می کردند که اول امریکا با تلاش برای باز کردن مسیری جنوبی در تنگه ی هرمز تفاهم نامه را نقض کرده و ایران با حمله به کشتی ها صرفا به این اقدام واکنش نشان داده است. اما رسانه های اصلاح طلب از اینکه حمله ی ایران به کشتی ها سبب از بین رفتن توافق میان ایران و امریکا شد، ابراز نارضایتی کردند.
مخالفان تفاهم نامه رویکرد غریبی نسبت به آن دارند: از سویی تاکید می کنند که ایران به مفاد این تفاهم نامه پایبند بود و اگر امریکا آن را نقض نمی کرد، ایران به تعهدات خود عمل می کرد و از سوی دیگر تاکید می کنند که این تفاهم نامه چیزی جز فریب نبوده و برای ایران آثار زیان باری داشته و ایران نباید این توافق را می پذیرفت و از بین رفتن تفاهم نامه و بازگشت ایران به فاز جنگی رویکرد مناسب تری است. از این رو، هر چند اصلاح طلبان می پذیرند که این امریکا بود که سال گذشته در میان مذاکرات به ایران حمله کرد اما مخالفان توافق با امریکا در ایران کسانی بودند که از بر هم خوردن توافق حمایت کردند.