سرمایه های ایران و تهدیدات ترامپ

نسیبه پیرایش

پس از دستگیری مادورو و در شرایط سخت اقتصادی یک سوال مهم در ایران همواره تکرار می‌شود، سرنوشت سرمایه‌گذاری‌ها و طلب‌های ایران از ونزوئلا چه خواهد شد؟ به ویژه آن که آمریکا ضمن نگه داشتن تهدید حملات نظامی بیشتر به ونزوئلا از این کشور خواسته‌های دیگری هم دارد. علاوه بر سرکوب جریان مواد مخدر؛ اخراج عوامل ایرانی، کوبایی و سایر کشورها یا شبکه‌های متخاصم با واشنگتن؛ و توقف فروش نفت به دشمنان آمریکا.طبق گزارش پالتیکو «دولت ترامپ از رهبر موقت ونزوئلا می‌خواهد که اگر می‌خواهد به سرنوشت نیکلاس مادورو دچار نشود، چندین اقدام در حمایت آمریکا انجام دهد؛ اقداماتی که مادورو از آنها امتناع می‌کرد.»
ایران و ونزوئلا در طول ۲ دهه گذشته رابطه مستحکمی را شکل داده بودند. در این مسیر شرکت‌های ایرانی با سرمایه‌گذاری در ونزوئلا نقش پر رنگی ایفا می‌کردند. این سرمایه‌گذاری‌ها با وجود ریسک‌های سیاسی در حوزه‌های متنوعی همچون «نفت و گاز»، «کشاورزی»، «صنعت»، «ساختمان» و «خودروسازی» صورت گرفته است.
دونالد ترامپ، در اولین کنفرانس خبری خود بعد از دستگیری مادرو گفت: «شرکت‌های نفتی آمریکایی به ونزوئلا خواهند رفت و میلیارد‌ها دلار خرج خواهند کرد تا زیرساخت‌های به شدت آسیب‌دیده، زیرساخت‌های نفتی را تعمیر کنند و عواید آن را به عنوان بازپرداخت خساراتی که ونزوئلا به آمریکا زده بردارند!» با این اوصاف آینده شرکت‌های ایرانی در‌ هاله‌ای از ابهام است و به نظر می‌رسد که باید قید هر آنچه که در ونزوئلا سرمایه‌گذاری کرده‌ایم را بزنیم و دست از پا درازتر به خانه برگردیم.
اما آنچه بیشتر از دست رفتن سرمایه‌های کشور با اعصاب و روان ما بازی می‌کند تهدیدات و مداخلات گاه و بی‌گاه ترامپ در امور داخلی کشور است. به ویژه پس از سقوط مادورو و هم زمان شدن آن با ناآرامی‌هایی در شهر‌های مختلف در اعتراض به افزایش بی‌سابقه قیمت دلار.
جامعه ایران امروز در وضعیتی متناقض است: از یک سو تجربه جنگ، تحریم و تهدید خارجی را در حافظه دارد و نسبت به بی‌ثباتی حساس است؛ از سوی دیگر، گرفتار مشکلات اقتصادی، فساد و ناکامی از ترسیم یک چشم‌انداز روشن برای آینده است. اما تجربه جنگ ۱۲ روزه نشان داد جامعه ایران در زمان حمله خارجی، متحد دشمن نخواهد شد و در کنار نظام ایستاده است. در چنین شرایطی تحلیل‌گران پیشنهاد تغییرات بنیادین مبتنی بر مبارزه با فساد را به گونه های مختلف طرح کرده‌اند. تغییراتی که فرصت برای پذیرش و اجرای آنها محدودتر از آن چیزی است که به نظر می رسد. کاش هر کدام از ما در هر جایگاهی که هستیم بالاخره از خر شیطان پایین بیاییم و با پذیرش اشتباهات و تن دادن به اصلاحات خیالات خام هر کسی را که نقشه‌های شوم برای این آب و خاک دارد، نقش بر آب کنیم.