پایان جنگ نظامی و آغاز نبرد اقتصادی

نسیبه پیرایش

سرانجام مذاکرات صلح به ثمر نشست. با اعلام رسمی شهباز شریف، نخست وزیر پاکستان، تفاهم‌نامه پایان قطعی تجاوز نظامی اسرائیل و آمریکا علیه ایران، رسما نهایی شد.
در حالی که بعد از حمله بعد از ظهر ‌یکشنبه اسرائیل به ضاحیه بیروت، ایران آماده می‌شد تا پاسخ قاطعی به نقض فاحش آتش‌بس در جبهه لبنان بدهد و مانند هفته گذشته دوباره آتش جنگ شعله‌ور شود، با تلاش میانجی‌های بین‌المللی از جمله هیئت قطری که در تهران حضور داشت و پاکستان به عنوان میانجی رسمی مذاکرات، بامداد دوشنبه نهایتا با تعهدات جدید آمریکا به ایران، تهران تصمیم گرفت که فرصتی مجدد به دیپلماسی بدهد. بر اساس این تفاهم‌نامه، آمریکا متعهد شده است که از بامداد روز دوشنبه جنگ را در تمامی جبهه‌ها از جمله جبهه لبنان، کاملا متوقف کند و به عملیات محاصره دریایی ایران به صورت کامل پایان دهد.
جزئیات این تفاهم‌نامه، که به روایت پاکستان شامل لغو تحریم‌های ایران است، نوید بخش گشایش‌هایی است؛ از جمله آزاد سازی ۱۰ تا ۱۴ میلیارد دلار از دارایی‌های مسدود شده ایران و ارائه طرح‌های 300 میلیارد دلاری برای بازسازی زیر ساخت های کشور.
بسیاری از کارشناسان این تفاهم‌ را آغاز دورانی جدید برای کشور می‌دانند. رسیدن به این توافق آن هم در میان کارشکنی‌های برخی جریان‌های داخلی و خارجی، دستاورد بزرگی است اما تازه شروع ماجرا است. تجربه نشان داده است که بدون اصلاحات بنیادین داخلی، موفق‌ترین توافق‌ها نیر نخواهند توانست گره توسعه و آبادانی را در کشور بگشایند.
واقعیت آن است که اقتصاد ایران حتی پیش از جنگ نیز با مشکلات ساختاری جدی مواجه بود. تحریم‌های طولانی، ناترازی‌های مزمن، فرسودگی زیرساخت‌ها، بحران شدید انرژی، رشد نقدینگی، ضعف نظام بانکی و کاهش سرمایه‌گذاری مولد و … بحران‌هایی که اکنون با فشارهای جنگ تشدید شد‌ه‌اند.
مدیریت این دوران پس از جنگ دقیقا مانند خود جنگ، نیازمند یک مرکز تصمیم‌گیری منسجم، هماهنگ و پاسخگو است.
امیدواریم مسئولان با اجماع درونی، در برابر «دلالان بزرگ اقتصادی» که همواره امنیت ملی را قربانی منافع شخصی خود کرده‌اند، بایستند. عبور از این پیچ تاریخی و حرکت به سوی توسعه، بیش از هر چیز به حکمرانی کارآمد و بهره‌گیری از همه‌ی ظرفیت های ملی نیاز دارد. بی‌تردید ملت ایران با تکیه بر درایت و اتحاد، از این میدان نیز سرفراز بیرون خواهد آمد.