رفراندوم تشییع پیکر رهبر شهید

نسیبه پیرایش

در آستانه تشییع پیکر رهبر شهید انقلاب، رسانه‌های معاند فارسی ‌زبان دست به کار شده‌اند و روایت فروپاشی سرمایه‌ی اجتماعی و شکاف میان مردم و حاکمیت را از نو آغاز کرده‌اند.
در حالی که تلاش‌ها در داخل، متمرکز بر حضور میلیونی در مراسم است، جریان‌های برانداز، نگرانی‌های خود را از مشارکت گسترده مردم بروز داده‌اند. جریان‌های داخلی سعی دارند تا با تبدیل اندوه عمومی به کنش جمعی، قدرت نرم انقلاب اسلامی را در برابر دیدگان جامعه داخلی، منطقه‌ای و جهانی بازنمایی کنند و در این چارچوب، حضور گسترده، آگاهانه و داوطلبانه مردم را در آیین تشییع، به مثابه «رفراندوم عینی» و «تجدید بیعت اجتماعی» می‌دانند و تبلیغ می‌کنند که این حضور، روایت‌های دشمن درباره شکاف نسل‌ها، فرسایش سرمایه اجتماعی و فروپاشی از درون را با چالش جدی مواجه می‌سازد. اما واقعیت این است که دشمن هر چقدر هم در تحلیل‌هایش به خطا برود، واقعیت عینی در کف خیابان‌ها، حکایت از چیز دیگری دارد؛ جامعه‌ای که زیر فشار شدید معیشتی، علیرغم میل درونی به اعتراض، آگاهانه صبوری می‌کند، تا کشور از این بحران خارج شود.
شش سال از آن فاجعه ی دلخراش در تشییع حاج قاسم در کرمان می‌گذرد؛ زخمی که هنوز برای خیلی‌ها تازه است و حالا نگرانی از تکرار تجربه‌ای مشابه، سایه‌اش را بر مراسم پیش رو انداخته است. نباید اجازه داد شور جمعیت، به بهای از دست رفتن جان مردم تمام شود. در قاموس ما، شاخص پیروزی در این میدان رکورد زنی جمعیتی یا رقابت در آمار حضور نیست، بلکه هنر اصلی سلامت تک‌تک شهروندانی است که با عشق پا به این میدان می‌گذارند. برگزاری امن و بی حادثه نه یک پیشنهاد، که اولین و مهم‌ترین وظیفه‌ی برگزارکنندگان است، مبادا در غبار هیجانات، این مهم‌ترین اصل قربانی شود.
خون رهبر شهید، فراتر از یک مراسم، آغاز راهی تازه است برای استمرار روح استقلال ‌خواهی و جمهوری ‌خواهی ایرانی. اکنون زمان آن است که این خون، به بستری برای تحقق یک حکمرانی نوین بدل شود. حکمرانی که در آن مفاهیم دولت، ملت و امت نه به عنوان کلمات مجزا بلکه به عنوان یک پیکره‌ی واحد عمل کنند. برای عبور از بحران‌های کنونی باید اختلافات را مدیریت کرد، همه مردم ایران را به یک چشم دید و اتحاد نیروهای معتقد به «ایران اسلامی قوی» را از حالت شعار به واقعیت عینی بدل کرد.
باید برخاست، همگام و هم‌پیمان، چنان که فرمان الهی می‌گوید:
«أَن‌ تَقُومُوا لِلّه‌ِ مَثنی‌ وَ فُرادی»‌.