از سمپاشی علیه مذاکره تا ایستادن مقابل رهبری

نسیبه پیرایش

اینترنت بین‌الملل بعد از 3 ماه قطعی با ابلاغ دستور رئیس جمهور از سوی وزیر ارتباطات به صورت نیم بند به روی عموم مردم گشوده شد اما حالا خبر می‌رسد که گروهی از نمایندگان در مجلس به همین دلیل به دنبال استیضاح وزیر ارتباطات هستند.
مصطفی پوردهقان، عضو کمیسیون صنایع مجلس فاش کرده که برخی از تندرو‌ها در آخرین جلسه اعضای کمیسیون صنایع مجلس با وزیر ارتباطات به او گفته‌اند که شما با وصل کردن اینترنت خیانت می‌کنید.
احمد راستینه یکی از همین نمایندگان است که گفته اگر نمایندگان در صحن بودند ستار هاشمی وزیر ارتباطات جرات ابلاغ دستور غیرقانونی رئیس جمهور را نداشت.
ظاهرا فرقی نمی‌کند که موضوع مذاکره باشد یا اینترنت، اقلیتی در این کشور هستند که همواره در تقابل با هرگونه اقدامی در جهت منافع مردم، قرار می‌گیرند. همین چند روز پیش بود که رهبر انقلاب در پیامی به مناسبت آغاز سومین سال فعالیت مجلس دوازدهم نقشه راهی برای پارلمان در یکی از حساس‌ترین مقاطع کشور ترسیم و تاکید کردند که‌ «مصوبات مجلس با مسائل اصلی کشور و نیازهای مردم نسبتی مستقیم و مشهود داشته و معطوف به امیدآفرینی و آینده‌سازی کشور باشد.» آیا اینترنت نیاز مردم نیست؟ آیا دسترسی به اینترنت آزاد معطوف به امیدآفرینی و آینده سازی در کشور نیست؟ چه چیزی باعث می‌شود تا برخی افراد در داخل و خارج از مجلس همچنان به رفتار‌های تفرقه ‌افکنانه ادامه بدهند و در مقابل خواست اکثریت مردم قرار بگیرند و حتی موضع رهبر انقلاب را نادیده بگیرند و رای و نظر خودشان را مقدم بر هر رای و نظری بدانند؟
در گذشته به هر دلیلی به این جریان‌های افراطی و تندرو میدان داده شد تا در مقابل جریان‌های ضدانقلاب، معاند و برانداز بایستند و به عبارتی پشتوانه سیستم باشند اما بعدها این جریانات آن قدر قدرتمند شدند که پروژه خالص‌سازی را آغاز کردند و اهداف آنها از اپوزیسیون به گروه‌های سیاسی داخل کشور تغییر کرد و حالا کار به جایی رسیده است که در مقابل تصمیمات نظام هم قرار می‌گیرند.
در کجای دنیا تیمی رسمی و بلندپایه را مأمور مذاکره برای رسیدن به صلح و پایان دادن به جنگ با کشوری دیگر می‌کنند و در همان حال، همان‌گونه که احمد زیدآبادی می‌گوید، دستگاه رسمی تبلیغاتی آن، شبانه‌روز مشغول سمپاشی و بی‌حیثیت‌سازی از هر نوع مذاکره و ترک تخاصم می‌شود؟
آیا زمان آن نرسیده است که نهادهای مسئول برای حفظ نظام به این اقلیت خاص که برخلاف تصمیمات و مصالح کلان کشور عمل می‌کنند، به ترویج اختلاف و تفرقه دامن می‌زنند و این دیدگاه‌ها را در مجامع عمومی تبلیغ می‌کنند، ورود کرده و با آنها برخورد قانونی داشته باشند؟