از اینترنت پرو تا بازگشت پروژه حجاب

نسیبه پیرایش

به گفته کوچک و بزرگ این سرزمین، همبستگی و اتحاد مهم‌ترین ابزار قدرت ایران در مقابله با تهدید دشمنان است. اما متاسفانه همبستگی که پس از سال‌ها و در جنگ ۱۲ روزه میان قشرهای مختلف مردم از یک سو و حاکمیت و مردم از سوی دیگر ایجاد شد، قدر دانسته نشد و نهاد‌هایی که می‌توانستند این انسجام ملی را به عنوان یک سرمایه برای روز‌های بهتر ذخیره کنند، چنین کاری انجام ندادند. و آن فرصت بی نظیر از دست رفت. متاسفانه پس از 8 ماه وارد جنگ رمضان شدیم و خوشبختانه دوباره همبستگی و اتحادی مثال زدنی در کشور ایجاد شد و حالا بیش از دو ماه است که بخشی از مردم با حضور در خیابان و بخشی هم با عدم حضور خود، پروژه دشمن را نقش بر آب کرده‌اند. در این میان هرچند نقش مردم حاضر در صحنه پررنگ‌تر جلوه داده شد اما باعث نشد که مردم معترضی که بر اساس آرای انتخاباتی، تعیین‌کننده‌تر و بزرگتر هستند و به خاطر حفظ کشور در برابر دشمن ترک خیابان کردند، به خیابان‌ها برگردند و به این ترتیب بر حفظ وحدت و یکپارچگی هم‌صدا با مردم حاضر در خیابان تاکید کردند.
اما حالا مدتی است که عده‌ای معلوم‌الحال آشکارا تیشه برداشته‌اند و قصد دارند ریشه این انسجام را در همین روزهایی که هنوز جنگ تمام نشده قطع کنند. از انتشار فیلم کسی که در لباس روحانیت حکم اعدام صادر می‌کند، تا نماینده‌ای که می‌گوید: « خانه طرفداران مذاکره را بر سرشان خراب می‌کنیم»، تا بازگشت ناگهانی و پرحجم به موضوع حجاب، آن‌هم با انتشار تصاویری از مناطق خاص مانند شمال تهران یا کیش و امام جمعه‌ای که می‌خواهد دمار از روزگار زنان بی‌حجاب دربیاورد! همه نشان‌دهنده‌ی تلاش برای احیای یک شکاف فرهنگی بزرگ است که پیشتر نیز تجربه شده بود.
در کنار این‌ها، سکوت مسئولان و پافشاری آنها بر ادامه محدودیت اینترنت با وجود زیان‌های هنگفتی که به کسب و کار مردم و اقتصاد کشور وارد می‌کند، اجرای طرحی موسوم به اینترنت پرو، که تبعیضی آشکار است و حق مسلم مردم را در دسترسی آزاد به فضای مجازی محدود می کند؛ اصرار بر ادامه انحصار صدا و سیما در دست یک جریان خاص آن هم در حالی که باید بازتاب دهنده همه سلایق همه مردم ایران باشد، صدور و اجرای احکام اعدامی که شرایط آرامش و امنیت خاصی را طلب می‌کند اما این روزها شتاب گرفته و ریختن آب در آسیاب دشمن است؛ خود نوعی رقم زدن به این تفرقه‌افکنی‌ها است.
در کنار این‌ها قراز بدهید فشار اقتصادی روزافزون را که دشمن با هدف از پای درآوردن مردم، ایجاد گسست در میان صف اتحاد آنها و در نهایت اجرای نقشه‌های شوم خود علیه این آب و خاک با صراحت و قدرت تمام در حال برنامه‌ریزی و اجرا است.
متاسفانه نظام جمهوری اسلامی زیان عدم توجه به خواست مردم و انفعال در برابر ظرفیت‌های ایجاد شده مخصوصا در روزهای جنگ را پیش از این و در حوادث دی ماه دیده اما متنبه نشده است. اگر قرار است «وحدت ملی» ستون اصلی عبور ایران از بحران‌های امروز باشد، باید صریحا اعلام کرد که ادبیات تهدید، حذف و تحقیر و پافشاری بر سیاست‌های شکست خورده‌ی گذشته در حال تخریب همین ستون است.
ایران برای عبور از شرایط حساس کنونی، به عقلانیت، گفت‌وگو و سیاست‌ورزی مسئولانه نیاز دارد؛ نه به سیاست‌ها و تریبون‌هایی که شکاف‌ها را عمیق‌تر می‌کنند. اگر قرار است «وحدت ملی» به شعاری واقعی تبدیل شود، حکومت باید از همین‌جا و همین امروز آغاز کند؛ زبان هتاکان و تفرقه‌افکنان را کوتاه کند، اینترنت آزاد را در دسترس عموم مردم قرار دهد، صدا و سیما را از انحصار خارج کند و با احترام و صبر با مردم سخن بگوید.