سالگرد پیروزی انقلاب و حمایت از نظام اسلامی

نسیبه پیرایش

مراسم چهل و هفتمین سالگرد پیروزی انقلاب اسلامی، بیست و دوم بهمن، در شرایطی برگزار شد که مردم جنگ ۱۲ روزه را در بهار و اعتراض و اغتشاش را در زمستان از سرگذراندند و با وجود بر زمین ماندن مطالباتشان، حاضر نشدند از حمایت از نظام اسلامی دست بردارند.
البته سخنان رئیس جمهور در این مراسم، کورسوی امیدی را در دل ها روشن کرد. رئیس‌جمهور که در میدان آزادی تهران سخنرانی می‌کرد، با عذرخواهی از مشکلات و نارسایی‌ها و کمبودهای کشور، تاکید کرد: «متاسفانه رخدادهایی که در ۱۸ و ۱۹ دی رخ داد غم بزرگی برای ما ایجاد کرد و در عین‌حال دنیا در مقابل این مسائل شروع به شایعه‌پراکنی و طرح حرف‌های بی‌ربط کردند. ما شرمنده مردم هستیم. ما موظفیم به همه کسانی که در این جریان آسیب دیدند خدمت کنیم. به شهدای نیروهای انتظامی، بسیج و سپاه و همه کسانی که دانسته و ندانسته آمدند و فریب خوردند و کارهایی که نباید انجام دادند، خدمت کنیم. آماده‌ایم صدای مردم را بشنویم. ما نوکر مردم هستیم و در پی این نیستیم که با مردم تقابل کنیم.»
اما با وجود اینکه نظام جمهوری اسلامی، امسال هم حمایت گروه های مختلف مردم را با خود به همراه داشت اما از همراهی گروه بزرگ و تاثیرگذاری بی بهره بود. خیل عظیم هنرمندان و به ویژه سینماگران.
به روال هر سال که پایان روز بیست و دوم بهمن ماه، با آغاز اختتامیه جشنواره فیلم فجر همراه می‌شود، امسال هم شاهد برگزاری این مراسم بودیم هر چند هیچ یک از برگزیدگان برای دریافت جایزه خود در سالن برگزاری حضور نداشتند و جشنواره امسال، محجور و مظلوم برگزار شد. اما حضور رئیس‌جمهور که در آنجا هم سخنان ارزشمندی بیان کرد کمی از این محجوریت کاست.
او گفت: «زخمی که در جامعه ایجاد شده زخم سختی است و کار طبیب ترمیم زخم و نه عمق بخشیدن به آن. و در پایان خطاب به سینماگران گفت: علیرغم همه فشارها که ناجوانمردانه بر شما تحمیل شده، ایستادید و به فیلم فجر آمدید از این رو قلبا از همه شما تشکر می‌کنم.»
مردم ایران در سال ۵۷، با شعار استقلال، آزادی و جمهوری اسلامی، با هدف عدم مداخله بیگانگان در امور داخلی کشور، عدالت، رفع تبعیض و مشارکت حقیقی مردم در اداره امور، قیام کردند اما هر چه از آن سال فاصله می‌گیریم، مردم و گروه‌های مختلف احساس می‌کنند از دست یافتن به آن آرمان‌ها فاصله گرفته اند. از این رو فاصله بین اعتراضات مردم، رفته ‌رفته کمتر و کمتر و شمار گروه‌هایی که دیگر حاضر به حمایت نیستند، بیشتر و بیشتر می شود.
از این رو جمهوری اسلامی اگر می خواهد که به این روند پایان دهد و حمایت های بیشتری را متوجه خود کند، باید به یک سری اصلاحات اساسی تن دهد. اصلاحاتی که اولین و مهم‌ترین آنها هم به نظر می رسد اصلاح قانون انتخابات و گذر از نظارت استصوابی در انتخاب کاندیداها باشد تا نمایندگان واقعی مردم بتوانند اداره امور را در دست بگیرند.
در چنین شرایطی تندروی و افراط‌گرایی از هر سنخ آن (چپ، راست، اصلاح طلب، اصول گرا…) برای همیشه پایان می‌یابد. عقلانیت و خرد جمعی حاکم می‌شود و نخبگان، سرآمدان و صاحب‌نظران بر صدر می‌نشینند و رانت خواران و مفسدان همان‌گونه که خواست مردم است، برکنار می‌شوند و در چنین شرایطی است که با افزایش حمایتها از نظام، اعتبار آن هم افزایش می یابد و جشنواره‌ها رونق می‌گیرند.