این روز ها خبر چندانی در مورد چند و چون دولت آتی و سیاست های رئیس جمهور جدید مطرح نمی شود. علاقمندان به سرنوشت کشور لازم می شود خبر های مختلف را پیگیری کنند. معلوم هم نیست چه کسی در چه مسئولیتی چه می گوید و اعتبار اجرایی هر فرمایش چه میزان است. اما در میان این ابهام چند نکته به نظر این فدوی می رسد؛

یکم، این که قدیمی ها گفته اند جوجه را اول[آخر] پائیز می شمرند. منظور پائیز یک سال دیگر است البته.

دوم باز هم قدیمی ها گفته اند سالی که خوش است از بهارش پیداست می توانید بهار گذشته را شاخص سال ۱۴۰۰ و بهار آینده را شاخص سال بعد در نظر بگیرید.

سوم، دور زمانه عجیب بازی گر است، من اولین دانشگاهی بودم که در دولت احمدی نژاد باز نشسته شدم از خیل فارغ التحصیلان خارج کشور که ستون فقرات دانشگاه ها بودند. البته شد مصداق عدو شود سبب خیر. اکنون در پایان دولت موجود، علیرغم همه کار های دولت احمدی نژاد، که با همه هم کم و بیش مخالف بودم. اما از گردش و طعنه روز گار کم‌کم دلم برای دولت ایشان تنگ می شود.

چهارم، با این دلتنگی نگرانم، نکند که سال دیگر این موقع باید چراغ برداریم و به دنبال دولت آقای روحانی بگردیم.

  • نویسنده : محمد طبیبیان