دوم خرداد سورپرایز سیاسی بود!

#روزنامه امین
#سرمقاله

✅دوم خرداد سورپرایز سیاسی بود!
📝وحید خدادادی/ روزنامه نگار

دوم خردادی دیگر از راه رسید، ۲۱ سال مثل برق و باد گذشت، یادمان هست آن روزهای عجیب را، انتخاباتی که مبدا اصلاحات نوین در ساختار سیاسی ایران شد.
اصلا خرداد حال و هوای خاص خود را دارد! خرداد پر حادثه و مملو از اتفاقات تلخ و شیرین است! خرداد ۴۲، خرداد ۶۱ و نهایتا خرداد ۷۶ ! اصلا هر جا که مشارکت بالا بوده، عزت مندی به ارمغان آورده است. از صندوق‌های رای سیدی بیرون آمد، شریف! برای ما که به مدد قرن‌ها تبلیغ سیاست را اعمال نامقدس قدرت می‌دانستیم، ادبیاتش تازگی داشت! او بوی تغییر می‌داد، از عبایش می شد مفاهیم شریف را استنشاق کرد! سیمای فتوژنیکش هنوز در خاطره ها مانده، پوسترهای انتخاباتی اش را هنوز می شود در لابلای صفحات اینترنتی پیدا کرد، اما تماشای این تصاویر توصیه نمی شود! از دل نرفت با این که از دیده برفت! به راه انداختن کارناوال شادی عصر عاشورا هم برای برانگیختن احساسات مذهبی طرفی نبست! بیست میلیون برگ تعرفه رای به نامش نقش خورد، اصلا همین عدد بیست از همان دوران مدرسه خاصیت داشت، از سوی دلواپسان آن دوره کودتای خزنده فرهنگی نام گرفت و از سوی خارج نشین برانداز، سوپاپ! تندروها دل خوشی از او ندارند، از ما نشنیده بگیرید اما گفته می شود که شاید در صحرای محشر مرحوم ماکیاولی هم یقه این مرد را بچسبد و از این که بنیان نظریات سیاسی اش را لرزانده اعاده حق کند! بعد از گذشت آن همه سال و در جریان همه پرده دری ها و تشت هایی که از بام رسوایی افتاد، هنوز رو سفید است! به مدد همین شرافت و روسفیدی است که با یک پیام سه دقیقه ای تمام رشته های حریف را پنبه می کند، آردهای دلواپسی را خمیر می کند و صاحبان تصاویر شبانه روزی شانسی برای موفقیت در تقابل با او ندارند. او بنیان گذار فضایی است که به مشارکت سیاسی، جامعه مدنی ختم می شود! او بنیان گذار دولتی است که هر نه روز یک بحران داشت! مفاهیم تساهل، تسامح و نقد پذیری را مجددا در بازار مکاره سیاست باب کرد! دوم خرداد سورپرایز سیاسی بود، فضایی فراهم شد برای نقد سیاستمداران!
دوم خرداد فرصتی است برای مرور همه این ۲۱ سال، فرصتی برای تحلیل درست این دو دهه! هر چند اصلاحات در مسیر پر رمز و راز خود اسیر طوفان های بسیاری بوده، بسیاری از این نمد برای خود کلاهی بافته اند، اسم و رسمی جور کرده اند و از فرصت ها به نحو احسن استفاده کرده اند! اشتباهات در این بیست سال کم نبوده، اما اقلا در این فقره اکثرا موافقند که مسیر اشتباه نیست، فرمول درست است، شاید در حل مسئله اشکالی پیش آید، شاید جاگذاری ها مشکل دار بوده! اتفاقات این دو دهه نشان داده که مسیر هم خیلی هموار نیست، اما برای رسیدن به جامعه مدنی پروسه آزمایش و خطا همچنان وجود دارد.
انتخاب روحانی هم در همان مسیر است، رای به روحانی رای به تداوم اصلاحات هم نباشد، اقلا عقب گرد نیست، هر چند اگر ایستایی لقب گیرد، هر چند سرعت تغییرات لاک پشتی باشد! کسی هم از رخداد ۲۹ اردیبهشت نباید بر خود خرده بگیرد! خیلی ها این روزها مجدانه در تلاشند تا آن ۲۴ میلیون نفر را مغموم و پشیمان جلوه دهند، در حالی که رای به روحانی عمدتا بار سیاسی داشت، برخلاف برخی که عموم را توده و احساساتی توصیف می کنند، بر این باوریم که همین مردم متوجه اند که اساسا دستگاه اجرایی چندان برای تصمیمات مهم دستش باز نیست، رای ۲۹ اردیبهشت، رای به روحانی نبود، نه به دلواپسی و رای به ادامه مسیری بود که بشود چهار سال دیگر امید به تنفس داشت! ۲۹ اردیبهشت ادامه دوم خرداد است، البته با شرایط زمانی ومکانی خاص خود.
از دیگ ناامیدی آب توسعه سیاسی گرم نخواهد شد، باز امید هست، زندگی هست، حتی با ترسیم همه مشکلات داخلی و خارجی! باز می شود ده ها واقعه چون دوم خرداد ساخت! یاس سیاسی در ۱۴۰۰ ممکن است ما را به ۸۴ نقل مکان دهد، هنوز دولت دوازدهم آغاز نشده از رای ۲۷ میلیونی صحبت می کنند، مسیرش را هموار کرده اند! باز باید تکرار کرد، تکرار، تکرار! تا خودرایی و دلواپسی رخت بربندد و از دستمان زله شود، باید باز گفت: امید سحری هست!