مشتری جدید تراکتور!

بعد از کش و قوس های فراوان نهایتا باشگاه فوتبال تراکتورسازی تبریز از طریق آگهی عمومی به مزایده گذاشته شد! و بعد از انتشار خبر این مزایده طبعا افراد و نهادهایی برای خرید این باشگاه ورزشی اعلام آمادگی کردند.
موضوع واگذاری ها بیشتر از زمان دولت احمدی نژاد در کشور سرعت گرفت و اجرای تمام و کمال اصل ۴۴ باعث گردید تا بخشی از اموال دولت طبق قانون به بخش خصوصی واگذار شود.
اما عدم دقت کافی در تعیین صلاحیت‌ها و اهلیت خریداران بخش عمده ای از این شرکت ها و واحدهای تولیدی را با مشکلات عدیده ای مواجه کرده و تا حال که در دور دوم ریاست جمهوری دولت روحانی قرار داریم، هنوز بخش قابل توجهی از این مشکلات به قوت خود باقی است و برای این ادعا می توان سلسله ای از واحدهای تولیدی در معرض نابودی را نام برد.
البته تبریز به عنوان یک مادر شهر صنعتی بیشتر از سایر شهرها در این فقره متضرر گردید و کارخانجات بزرگی در ورطه ورشکستگی قرار گرفت. برخی از کارشناسان اقتصادی چنین واگذاری هایی را نه خصوصی سازی که خصولتی سازی می نامیدند و به نحوه واگذاری آن ها انتقادات اساسی داشتند.
امروز تیم فوتبال تراکتور سازی به عنوان یک سرمایه اجتماعی با بدنه عظیمی از هواداران مشتاق در اقدامی درست قرار است از طریق مزایده به بخش خصوصی واگذار شود. در این بین نگرانی از آن است که در تعیین صلاحیت افراد متقاضی دقت کافی صورت نگیرد و سرانجام این تیم نگران کننده باشد.
اسامی مطرح شده و متقاضی که حداقل به صورت رسانه ای اعلام آمادگی کرده اند، به نظر می رسد که چندان برای مدیریت این نهاد ورزشی مناسب نباشند. پاسخ روشن است، مدیریت باشگاه ورزشی در قواره تراکتور حواس جمعی و فراغت کاری ۲۴ ساعته در کنار منابع هنگفت مالی را می‌طلبد، این که فردی در حال حاضر تیم لیگ برتری دارد و مدیریت چندین نهاد اقتصادی و ورزشی را عهده دار است، چگونه بتواند از عهده این وظیفه خطیر برآید، سوالی است که افکار عمومی پاسخ روشنی برای آن ندارد!
جایگاه اجتماعی و ورزشی تراکتورسازی به گونه ای است که هر فعال اقتصادی آروزی مدریت آن را دارد، اما برای مدیریت صرف آرزو و داشتن منابع مالی کافی نیست و دوستان می توانند هزینه هایی را که قرار است برای مدیریت این تیم هزینه کنند، برای تقویت تیم خود استفاده کنند و از برکات آن بهره مند شوند.
اما اظهار نظری توسط برخی از اعضای شورای شهر موجبات تعجب افکار عمومی را برانگیخته است! شهرداری تبریز به دلایلی چند در طول سال های اخیر با چالش های مالی اساسی روبرو بوده و در وضعیت فعلی بغرنج اقتصادی از ادای دیون خود عاجز مانده است.
سال گذشته نیز شاهد بودیم که بیش از ۴۰ درصد بودجه مصوب محقق نشد و از این رو شهردار محترم بارها از نبود منابع مالی پایدار، انباشت نیروی انسانی مازاد گله مند بوده است. حرکت لاک پشتی پروژه های عمرانی در سطح شهر و نیز لیستی از پیمانکارانی که از این مجموعه طلب دارند، مدیریت این مجموعه عظیم را که باید از طریق واریزی های مردمی منابع مالی خود را تامین کند، با مشکلات عدیده مواجه کرده است.
از سویی خود این مجموعه دارای تیم های متعدد ورزشی است که برخی از آن ها از جمله تیم فوتبال به خاطر همین مشکلات مالی پا در هواست! با تصور چنین وضعیتی اعلام حمایت مالی و البته تقاضا برای خرید باشگاه تراکتورسازی بیشتر شبیه طنز است تا واقعیت! از گفته های اخیر هم بوی عوام فریبانه به مشام می‌رسد و گرنه شهرداری با کدام توجیه اقتصادی برای مدیریت این تیم باید اعلام آمادگی کند!
این خواسته که قرار است در جلسه بعدی شورا مطرح شود، بلاشک از اعتبار شورا و اعضای فراکسیون امید خواهد کاست. از سویی خود این مجموعه و نهایتا شهردار محترم هم که این روزها با تمام وجود این مشکلات را حس می‌کند و حجم عظیمی از بدهکاری را بر دوش می کشد، قعطا موافق با چنین تصمیماتی نیست و حتی در صورت مطرح شدن در شورا شایسته است تا مخالفت علنی خود را با این موضوع اعلام نماید. هر چند هم شرکت تراکتور سازی و هم مجموعه سپاه به عنوان سهام داران اصلی این باشگاه با دقت کافی این تقاضا ها را بررسی خواهند کرد.
اعضای محترم شورا هم بهتر است به جای خلق این ایده ها و تصویب قوانین طنز گونه فکری برای ایجاد منابع پایدار برای شهرداری باشند و از ایراد مطالب عوام فریبانه خودداری نمایند.
وحید خدادادی