ترقه بازی در دمشق!

#روزنامه امین
#سرمقاله

✅ترقه بازی در دمشق!
📝وحید خدادادی/ روزنامه نگار

طوفان سهمگینی در منطقه برخاسته است، مادر خاورمیانه بر احتمال وجود هر اتفاق ناگواری که نشود بعدا آن را کنترل کرد، آبستن است.
جنگ لفظی حزب الله با اسراییل، حملات نظامی سعودی‌ها به یمن و البته بحران سوریه که عقبه ۷ ساله دارد و هر روز ابعاد جدیدی به خود می‌گیرد.
طوفانی که بی شک گرد و غبارش را کشورهای منطقه به ارث خواهند برد و مثل همیشه قدرت‌های فرا منطقه ای از دور تامین منافع خود را به تماشا خواهند نشست.
امروز چالش بین یمن، عربستان، ترکیه و ایران بسیار جدی تر از آن چیزی است که بتوان صرفا جنگ رسانه ای نامید.
شرایط منطقه به گونه ای است که یک حرکت اشتباه می‌تواند همه رشته‌ها را پنبه کند و کشورها باید دو دستی کلاه شان را بچسبند.
بعد از چند روز تهدید و به راه انداختن هجمه رسانه ای سرانجام شب جمعه ائتلاف سه کشور ایالات متحده آمریکا، انگلستان و فرانسه مناطقی از دمشق را موشک باران کرد. حواشی قبل و بعد از حمله و نحوه روی کار آمدن ترامپ می تواند دلایل حمله را به خوبی عیان و افق واضح تری را در فراسوی نگاه ها قرار دهد. یکی از عمده دلایل موفقیت جمهوری خواهان در انتخابات آمریکا وعده جنگ است!
ترامپ تاجر مسلک با همین ادله مورد حمایت بدنه جمهوری خواهان قرار گرفت و برنده سه شنبه بزرگ نام گرفت. حدود یک سال و نیمی از حضورش در کاخ سفید می گذرد و وضعیت همچنان سفید است. نه در لغو برجام به عنوان یکی از بزرگترین وعده‌هایش موفق بوده و نه موفق به شروع جنگی شده است.
این شرایط موقعیت او را به خطر انداخته است و از همین رو دنبال موقعیت مناسبی است تا با چند حمله هر چند نمایشی افکار عمومی را قانع کند و طرفدارانش را راضی سازد. البته وی مجبور است رفتارهایش را به گونه ای تنظیم نماید تا طرف سعودی و ایضا اسراییل هم
راضی باشد.
از همین رو حمله خفیف دو روز پیش را می‌توان چنین تحلیل کرد تا هم وعده حمله محقق شود و هم شرایط حمله به گونه ای نباشد که موجبات تقابل آن ها با روس ها را فراهم آرود.
همان داستان همه راضی از چسب رازی است! قبل هماهنگی لازم با حریف صورت می‌گیرد و چند مورد از ویرانه‌های دمشق مورد اصابت قرار می‌گیرد و هم روس ها راضی باشند و هم سعودی‌ها و صهیونیست ها!
نمایش مضحک حمله نظامی پایان می یابد و آن چه در صبح گاه شنبه در دمشق اتفاق افتاد به تعبیر رهبری چیزی جز یک ترقه بازی نبود و وضعیت شهرهای ایران در شب چهارشنبه سوری به مراتب نگران کننده تر از آن چیزی است که پریروز شاهدش بودیم و هجم مواد منفجره ای که فقط در تهران در چهارشنبه آخر سال استفاده می شود به مراتب بیشتر از حمله ائتلاف بود! البته از قبل هم مشخص بود که با توجه به رفتارهای ترامپ، وی وجاهت لازم برای یک حمله فراگیر را حتی در بین خود آمریکایی ها دارا نیست.
چرایی حمله پر واضح است و اصلا نیازی به توضیحات بیشتر نیست، اما این که سیاست ما به عنوان یک کشور دخیل در اتفاقات اخیر چگونه خواهد بود، بسیار مهم می نماید. شطرنج خاورمیانه بازی خوان بزرگ می خواهد، رفتار ترکیه در قبال حمله فوق جالب بود، تغییر مواضع آنها ۱۸۰ درجه ای بود و نشان داد که پر بیراه نبوده که به آنان و البته روس ها به عنوان هم پیمان نامطمئن لقب دهیم.
ایران باید ضمن حفظ مواضع خود از دخالت در چنین نمایش های خنده داری که جز به تور انداختن کشورهای منطقه نیت دیگری ندارد، خودداری کنیم.
احساس می شود که دو طرف قدرت روس ها و آمریکایی ها بی میل نباشند تا جنگ بزرگی در خاورمیانه رخ دهد و آنها از دور شاهد اجرای سناریویی باشند که خود نوشته اند.
در شرایط فوق حفظ روابط حسنه در دنیای اسلام و البته کشورهای منطقه وپرهیز از هر نوع چالش اضافی بایستی مدنظر سیاست خارجی ایران باشد و به جای بودن روی میز کنار میز قرار گیرد.