عصبانیت و دستپاچگی دو مولفه این روزهای دولت و مجلس!

#روزنامه امین
#سرمقاله

♦️عصبانیت و دستپاچگی دو مولفه این روزهای دولت و مجلس!
📝وحید خدادادی – روزنامه نگار

اخیرا در گزارشی خواندم که مردم ایران جزو عصبانی ترین مردمان جهان هستند! شاید در نگاه اول باور کردنش سخت باشد، اما واقعیت های اجتماعی مهر تاییدی بر گزارش های این چنینی است.

متاسفانه عصبانیت و زود از کوره در رفتن، صرفا اختصاص به شهروندان و مردم عادی ندارد و مروری اجمالی بر تیتر اخبار نشان می دهد که این نقیصه برای مسئولان بلند پایه سیاسی هم قابل تعمیم است! از همین روست که انتقاد کردن و منتظر عواقبش نبودن در سپهر سیاسی این کشور عنصر نایابی است و کمتر می شناسیم افرادی را که آستانه تحمل انتقادشان بالا باشد.
با این مقدمه بررسی دو موضوع اساسی این روزهای کشور ساده تر خواهد بود. از آن رو که دو آیتم عصبانیت و دستپاچگی در رفتار و کردار دو قوه به وضوح قابل رویت است. بحث اول مربوط به اظهارات چند وقت اخیر مقامات دولتی است. رییس دستگاه اجرایی کشور منتقدان دولت را با واژه کم عقل خطاب می کند و معاون اول تهدید می کند که قرار است موتور انتقاد و افشاگری را روشن کند و بر سکوت چند سال اخیر پایان دهد! دولت عصبانی اصطلاحی است که می شود برای حال و روز ادبیات این روزهای دولت به کار برد. رفتارهای اخیر نشان می دهد که دولت در این ایام به شدت زود رنج شده و این خصیصه با شخصیت چهره پخته و کاربلدی چون حسن روحانی سازگار نیست.

مسئولیت های مختلف وی در طول تاریخ انقلاب و به خصوص جنگ بایستی از وی چهره ای آرام و صبور ترسیم کند، که گویا این چهره در آستانه آغاز سال جدید قدری عبوس و در هم کشیده است! بکار بردن برخی کلمات از سوی مقامات دولتی همان چیزی است که جریان رقیب منتظر آن است، تا به مددش حملات تازه ای علیه دولتمردان ترتیب دهد.
قطعا عموم مردم مستحضرند که رفتار دولت روحانی از همان بدو امر با نق زدن های دلواپسانه همراه بوده است! فراموش نکرده ایم که همه همت خود را به کار گرفتند تا روحانی رییس جمهور تک دوره ای باشد و اگر نبود تیزهوشی شهروندان و سخنان روحانی در کوران انتخابات، امروز جلیلی مسند دار دستگاه دیپلماسی می بود! و دارودسته دولت قبل مجددا با چهار سال استراحت بر مسند امور باز می گشتند!
همه این ها واقعیت های سیاسی در اوضاع فعلی کشور است! با این حال سوابق حسن روحانی قطورتر از آن است که بخواهد بی مهابا سخن بگوید. بجز حفظ جایگاه ریاست جمهوری که در دولت قبل به شدت تحت تاثیر کلام خاص احمدی نژاد بود، وی یک حقوق دان است. با قواعد ادبیات حقوقی آشناست و واژه کم عقل برای تخطئه مخالفان (حتی اگر شب و روز بر ما گلوله بارد) پسندیده وی نیست!
بحث بعدی مربوط به استیضاح دستپاچه گونه و همزمان سه وزیر است. به تازگی و برای چندمین بار استیضاح وزیر کار و راه و شهر سازی کلید خورده است و مجلس قصد دارد در یک هفته باقیمانده به آخر سال دولت را نقص عضو نماید. هر چند تلاش قبلی مجلس برای استیضاح آخوندی بی ثمر بود اما این بار نجواهای خداحافظی اش از دولت در راهرو های مجلس رسا تر شنیده می شود. باز مولفه عصبانیت و کار هول هولکی در رفتار مجلس نشینان به عینه قابل رویت است. عصبانیت از سقوط هواپیمای مسافربری مهم ترین دلیل استیضاح شمرده می شود! و از قضا کسانی می خواهند وی را پای سوال بکشند که تا دیروز بر سر خرید هواپیمای نو بر وی تاختند. استیضاح از حقوق مسلم نمایندگان است و مجلس حق دارد از این توان قانونی برای بازخواست دولت مدد بگیرد. اما حالا چرا با عصبانیت و عجله! سقوط هواپیما بی شک افکار عمومی را جریحه دار کرد، همانطور که تصادف قطار چنین بود. در آن دوران نیز نمایندگان آذربایجان از جریحه دار شدن افکار عمومی برای بازخواست دولت بهره جستند و البته ره به جایی نبردند. سراسیمگی این روزها در رفتار قوه قانون گذاری کشور آشکار است و این در حالی است که هم نهاد قانون گذاری و هم نهاد اجرایی باید با صبر و تامل بیشتری مسائل را دنبال نماید.