دکتر سید مصطفی تاج‌زاده در گفت وگو با روزنامه امین: آینده ایران اصلاح طلبانه است!

*وحید خدادادی-سرویس سیاسی: سید مصطفی تاج‌زاده معاون سیاسی وزیر کشور دولت اصلاحات معتقد است با وجود شخص آقای خاتمی نگرانی از بابت اصلاح طلبان دروغین وجود ندارد! وی معتقد است ائتلاف مابین اعتدالیون و اصلاح طلبان موفق بوده است و اگر پیروزی در سال ۹۲ نبود ایران امروز حال و روز کره شمالی یا ونزوئلا را داشت. گفتگوی روزنامه امین با مصطفی تاج زاده را می‌خوانید:

با توجه به ظهور پدیده اصلاح طلبان قلابی برای شروع تعریف جامعی از اصلاح طلبی و چارچوب‌های نظری وعملی آن بیان کنید؟
خوشبختانه با حضور آقا ی خاتمی به عنوان رهبر اصلاحات و تشکل های اصلاح طلبی فعلا نگرانی چندانی از اصلاح طلبان بدلی یا قلابی نداریم.

آیا احزاب در ایران گروهی از جمع های فصلی است؟ اصلا حزب بماهو حزب در کشور ما وجود دارد؟
معلوم است که احزاب، نهادی پایدار هستند و در سراسر سال باید فعال باشند و البته در انتخابات بر فعالیت خود بیفزایند.اما به دلیل مشکلاتی که در جامعه ما وجود دارد احزاب ما هنوز ضعیف هستند و به نقطه مطلوب نرسیده اند! دو کار بیشترین تاثیر را در امر رقابت احزاب دارد: مثل اول انقلاب، چون همه احزاب آزاد بودند و رقابت جدی و گسترده بود همه احزاب حرفه ای و سراسری بودند و در طول سال مشغول فعالیت! و دوم ایجاد و برقراری ارتباط بین نهاد انتخابات و نهاد تحزب است، در کشور باید سهمی به احزاب برای انتخابات داده شود تا کم کم سیاست ورزان ما یاد بگیرند در قالب احزاب وارد انتخابات شوند و مسئولیت بپذیرند!

آیا هنوز اصلاح طلبان مسئول شکست انتخابات ۸۴ و مجلس های هفتم و هشتم و نهم را تنها وتنها شورای نگهبان می دانند؟
ما هیچ گاه مسئولیت شکست خود را در انتخابات ۸۴، شورای نگهبان نخواندیم، آن شکست محصول تفرقه خود ما بود. اما داستان مجلس متفاوت است، در انتخابات مجلس، شورای نگهبان نقش زیادی داشت وآنچنان که سردار مشرب توضیح داد با مهندسی انتخابات از ابتدا اکثریت کرسی های مجلس را برای یک جناح تضمین کرده بودند.

آیا اصلاح طلبان در سال های انزوا توانسته اند زبده یابی و زبده پروری کنند؟ آیا اصلا نیازی به انجام اصلاحات در درون جریان اصلاح طلبی وجود دارد؟
اصلاح طلبی یک جنبش زنده و پویاست، چه در قدرت باشد چه در زندان و چه در جامعه مدنی! و تداوم و پایداری اش نیز نشانگر آن است که در هیچ شرایطی از بین رفتنی نیست! هم چنان که اصول گرایان نیز یک جریان تاریخی هستند و تبار آنان مانند ما به دوره مشروطه باز می گردد ما مشروطه خواهان را نمایندگی می کنیم و آنان مشروعه طلبان را! هیچ کدام قادر به حذف و نابودی یکدیگر نیستیم هنر بزرگ ما آن است که ضمن رقابت در مورد مسائلی که با هم اختلاف داریم، بتوانیم در مورد مسائلی که اشتراک داریم به خصوص در مواقعی که ایران و ایرانی در معرض خطر قرار می گیرند به گونه‌ای مشترک عمل کنیم.

اساسا اصلاح طلبان توانسته‌اند خواسته های خود را از قبل ائتلاف با اعتدالیون عملیاتی کنند؟ واین ائتلاف برای آنان مبارک بوده است؟
اگر منظور آن است که سهم طلبی کرده باشیم و قبل از انتخابات معلوم باشد که اصلاح طلبان باید چه میزان و چه درصد از سهام را به خود اختصاص دهند، نه چنین قراری نبوده بنا هم بر این نیست! اما اگر سوال این است که ائتلاف اعتدالیون با اصلاح طلبان موفقیت آمیز بوده بله صددرصد، موفقیت آنها از همان روز انتخابات شروع شد که نه؛ بزرگی به کانون مافیای قدرت و ثروت زده شد و هم خطرات بزرگی در این مدت از ایران دور شد! واین بزرگترین دستاورد برای ما بود. اگر سال ۹۲ نبود ایران یا ونزوئلا شده بود یا کره شمالی.
آینده اصلاح طلبی در ایران رابه روند فعلی چگونه پیش بینی می کنید؟
آینده ایران اصلاح طلبانه است! به همین دلیل اصول گرایان یکی پس از دیگری گفتمان اصلاح طلبی را سرلوحه فعالیت های خود قرار می دهند! اگر چه نامی از آن به میان نیاوردند. اما آینده اصلاح طلبان بستگی به خود آنان دارد هر چقدر کارآمدتر، پاک دست تر، فساد ستیزتر، عدالت طلبانه تر و فقرستیزتر حرکت کنند و برنامه های بهتری برای توسعه همه جانبه پایدار ایران ارائه دهند و منسجم تر و همدل تر در صحنه حضور یابند پیروزیشان بیشتر خواهد بود بر عکس هر چقدر در این زمینه ها ضعیف تر عمل کنند طبعا از سوی مردم اقبال کمتری به سوی آنان صورت خواهد گرفت.

شهروندان با موقعیت شناسی مطلوب در فضایی پوپولیستی به خردگرایی رای دادند، چه راهکاری برای حفظ این سرمایه اجتماعی وجود دارد؟
اولا مهمترین راه برای جلب اعتماد مردم ارائه خدمات بیشتر به آنان است. تا از رای خود علاوه بر جنبه سلبی آن که مقابله با کانون قدرت، ثروت و رسانه بوده است از منظر ایجابی نیز احساس کنند دستاوردهای خوبی به ویژه در زمینه اقتصادی کسب کرده اند. راهکار دوم داشتن صداقت با مردم است و گزارش به مردم! هر تعداد از وعده ها که تحقق می‌یابند مردم خود می بینند اما هر بخش از وعده‌ها که محقق نمی شود این وظیفه رییس جمهور و شهردار و سایرهمکاران دولت است که صادقانه با مردم سخن بگویند و دلایل عدم تحقق قول های خود را به استحضار ایرانیان برسانند.
رفع حصر یکی از قول های انتخاباتی رییس جمهور بود،آیا روحانی قادر خواهد بود در ۴ سال آینده این موضوع را حل و فصل نماید؟
حصر به نظر من خاتمه یافته است و شکسته! اگرچه مدتی طول می کشد تا به صورت عادی در آید خوشبختانه دستور گشایش های بیشتر هم داده شده است و امیدوارم که سرعت لازم را هم بیابد تا خدای نکرده تا پیش از اینکه دیر شود این مسئله هم به طور کامل بر چیده شود.

آیا با تغییر نظام از ریالیستی به پارلمانی موافقید؟دلایل شما در این خصوص چیست؟
من مخالف تبدیل نظام از ریاستی به پارلمانی هستم! چرا که انتخابات در حال حاضر تنها زمانی است که مردم می توانند افکار خود را بروز دهند و نشان دهند که کدام فرد، حزب و جریانی از چه میزانی از اقبال ایرانیان بهره مند است! حذف انتخابات برای برگزیدن رییس جمهور به معنای آن است که عملا همه چیز در اختیار مجلسی قرار می گیرد که بر اساس نظارت استصوابی نهادی ضعیف و شکننده و تحت تاثیر کانون اصلی قدرت خواهد بود! و به این ترتیب رییس‌جمهور تبدیل به رییس دفتری می‌شود که به تدریج کارایی خود را از دست خواهد داد و خدای ناکرده سرنوشتی مثل رژیم گذشته پیدا خواهد کرد.

ابر چالش های سیاست داخلی ایران را نام ببرید؟
مهم ترین چالش سیاسی در ایران آن است که ما نتوانیم به موازات تکثری که در جامعه بوجود می‌آید و خود را در عرضه های مختلف نشان می دهد، راهکاری برای همکاری های مشترک و به رسمیت شناختن یکدیگر و نهادی برای حل منازعات پیدا کنیم. به عبارت دیگر هر جامعه ای که متکثر می شود اگر نتواند هم زمان و پا به پای آن راه هایی دموکراتیک نه بر اساس سلاح و زور عریان برای حفظ انسجام وحدت خود پیدا کند آن جامعه دیر یا زود دچار مشکلات جدی خواهد بود.

عملکرد دولت تدبیر و امید را در کل چگونه ارزیابی می کنید؟ کابینه دوازدهم آیا انتظارات اصلاح طلبان را برآورده کرد؟
من به عملکرد دولت در مجموع نمره قابل قبول می دهم! اگر چه صد در صد از آن راضی نیستم، علت اینکه نمره قابل قبول می دهم آن است که می دانم با چه مشکلات عظیمی مسئولیت پذیرفته و حتی مشکلات از زمانی که ما در دولت اصلاحات بودیم بیشتر است اما نمره صد در صد نمی دهم برای این که دولت در این شرایط هم می تواند از پس اداره امور برآید و با رانت و تبعیض ها بستیزد.