از فضل پدر  تو را چه حاصل!

دو سه روز پیش پروانه سلحشوری درباره بحث آقازادگی و امتیاز گرفتن برخی نمایندگان از وزرا و همچنین انتصاب اخیر فرزندان دو نفر از نمایندگان به عنوان شهردار برخی شهرستان‌ها اظهار کرد: من با مسئولیت گرفتن نزدیکان نمایندگان و وزرا خواه به عنوان شهردار یا در هر پست دیگری موافق نیستم. خودم به عنوان یک نماینده اگر بدانم غیر از فرزند من شخص دیگری نیست که فلان مسئولیت را بپذیرد برای او کاری انجام می‌دهم و در غیر این‌صورت اگر به این قطعیت نرسم و بدانم افراد دیگری شایستگی حضور در آن مسئولیت را دارند برای او کاری انجام نمی‌دهم.
حدود یک ماه قبل حمید فرزند محمدرضا عارف رئیس فراکسیون امید مجلس دهم گفت: هر کسی که توانایی داشته و به نقطه‌ای رسیده، حتما استعدادهایی در وجودش بوده؛ بالاخره تاثیر وراثت وجود دارد، ژن وجود دارد. پدر و مادر من هر دو جزو شاگرد اول‌های کنکور در کشور بودند، مادر من رتبه ۱۵ کنکور داشته؛ این ژن منتقل می‌شود.
همین اظهارات کافی بود تا موجی از انتقادات حواله عارف شود. واکنش های بسیاری هم در شبکه های مجازی به همراه داشت و هشتگ ژن برتر تا مدت‌ها در صدر اخبار بود هر چند در این بین برخی از سایت های معلوم الحال و مخالف اصلاحات هم گفتار پسر عارف را بهانه ای برای تخریب قرار دادند. معاون اول دولت اصلاحات در این زمینه سکوت کرد و نهایتا پریروز در جواب سوالی با این مضمون گفت: نظر خاصی در مورد ژن خوب ندارم، به اندازه کافی در فضای مجازی افاضه فرمودند! این اظهارات ناراحتی عارف را بیش از پیش نمایان کرد!
واژه آقازاده که این روزها با کالبد جدید ژن خوب کاربرد دارد، در ادبیات سیاسی ایران غریبه نیست! سال‌هاست که مردم برخی از چهره‌های سیاسی را با این لقب می‌شناسند و جالبتر آن که بیشتر آن ها نیز حس متفاوت بودن را در خود به یدک می کشند. هر چند نوع برخورد با واژه ژن خوب چندان که باید عادلانه نبود اما واقعیت این است که برخی از مسئولان در کشور مناصب بالا و مدیریت های کلان را موروثی قلمداد می کنند! غافل از آن که چنین اتفاقاتی در جوامع پیشرفته دور از انتظار عموم و حل شده است. اساس پیمودن پله های ترقی و پیشرفت جز با توانایی شخصی نیست! اما در چند روز اخیر شاهد بوده ایم که موارد متعددی از اعطای مناصب مدیریتی بالا به آقازاده ها رخ داده است.
مهدی وکیلی فرزند ۲۶ ‌ساله محمدعلی وکیلی نماینده اصلاح‌طلب مجلس به‌عنوان مدیرعامل شرکت صنعتی کاوشگران آتیه صبا (وابسته به سازمان بازنشستگی کشوری و وزارت تعاون) منصوب شده است! جالب آنکه پدر از انتصاب پسر اظهار بی اطلاعی کرده است! پسر مهرداد لاهوتی گزینه پیشنهادی برای پذیرش شهرداری چمخاله شده است. این نماینده مجلس در گفت‌وگویی منکر این ادعا نشد و البته تاکید کرد: پسرم کارشناسی ارشد عمران دارد و کارمند مسکن و شهرسازی هست، او را جزو گزینه‌های شهرداری چمخاله قرار دادند. خود من هم به او توصیه کردم که اصلا چنین کاری نباید بکند! وی همچنین در مورد توانایی فرزندش گفته: حد و اندازه ایشان خیلی بالاتر از این قضایاست! خود عارف هم بی تفاوت از کنار توانایی پسر نگذشته و او را شاگرد اول تمام دوران تحصیل خوانده است.
این دو سه مورد بخشی از هزاران موردی است که با همین مضمون اتفاق افتاده است. اما خطاب به این نمایندگان محترم بایستی اشاره کرد تعداد افرادی که از همان بدو دوران تحصیل تا آخرین روزهای آن نفر برتر بوده اند و امکانات شما را نداشته اند کم نیست! کم نداریم افرادی که به حق توان و سواد علمی اداره یک وزارت خانه را دارند و چون مناسبات اداری و جایگاه اجتماعی شان ایجاب نکرده امروز در مقابل کوهی از مشکلات عاجز مانده اند و برای تامین معاش اولیه اندر خم یک کوچه اند.
درباره این ماجرای ژن خوب و انتصاب‌ها بزرگنمایی صورت گرفته و خود کسانی که در این زمینه غلو می کنند سر دسته این نوع رفتارها هستند اما متاسفانه تصوری در کشور ایجاد شده که برخی خیال می کنند به واسطه اینکه پدر یا مادرشان در سمت‌های مختلف به کشور خدمت کرده پس حق اینها است که وارد عرصه اجرایی شوند. به واسطه فضل پدر بورسیه گرفته اند، زندگی آنچنانی در ورای مرزها تجربه می کنند! رفتارهایی که بعضا در مورد برخی از فرزندان مسئولین رخ می دهد یادآور دوران ساسانیان است که همه موظف به ادامه شغل پدر بودند!
نهایتا روایت پدران و پسران در سیاست پایانی ندارد و هنوز باید منتظر شنیدن اخبار دیگری از آقازادگان بود!
وحید خدادادی