فصل رقابت‌های  درون گروهی اصلاح طلبان

شورای عالی سیاست گذاری اصلاح ‌طلبان شورایی است که اعضای آن متشکل از افراد و تشکل های جریان اصلاح‌طلبی است، شورایی که در سال ۹۲ کار خود را آغاز کرد و ریاستش بر عهده عارف معاون اول دولت اصلاحات است و بجز وی شخصیت‌های دیگری همچون لاری، رهامی، کولایی، صادقی حضور دارند.
با علم به فرهنگ جمع‌ناپذیری و عدم اعتقاد به کار تشکیلاتی که در کالبد هر ایرانی وجود دارد این روزها بحث لیست شورای شهر تهران و اتفاقات بعد از آن باعث برخی اختلافات گردیده و انتقاد از شورای اصلاح‌طلبان و اختلافات در این بخش مد روز است! شاید کمتر در تاریخ ایران سراغ داریم که چند گروه سیاسی برای تشکیل یک ساختار منظم به اجماع رسیده باشند ولی خوشبختانه این امر از سال ۹۲ به بعد در ساختار اصلاح طلبی به وجود آمده و این روزها تمام سعی برخی در راستای بر هم زدن این اجماع است. در سال ۹۲ و در انتخابات ریاست جمهوری عارف کاندیدای اصلاح طلبان به نفع حسن روحانی کاندیدای کارگزاران و جریان نویی به نام اعتدال کنار کشید و در واقع سبد رای خود را در اختیار وی قرار داد و نهایتا روی همین اصل هم پیمانی روحانی به پاستور رسید. از همان تاریخ ما شاهد نوعی ائتلاف در میان احزاب و تشکل های سیاسی بودیم ائتلافی که با عنوان شورای عالی اصلاح طلبان کار می‌کند و گستره فعالیتش شامل تمام کشور شده است. عمده تفکر اجماع یافته در این شورا اصلاح طلبی و اعتدال گرایی است و مرحوم هاشمی و سید جلیل القدر اصلاحات به عنوان متولیان این دیدگاه ها بوده‌اند و البته در نبود هاشمی جریان اعتدال نتوانسته مشی وی را آنگونه که خود وی توانسته بود ادامه دهد و از همین روی چالش انتخاب لیدر باعث صدور مواضع ضد و نقیض شده است. محسن هاشمی و شخص حسن روحانی از بیشترین شانس برای لیدری این جریان برخوردارند و در زمان حیات شخص هاشمی رفسنجانی اختلافات چندان که باید بروز و ظهور نداشت و اگر مشکلی پیش می آمد فی المجلس حل و فصل می شد. گویا بعد از فوت ایشان اختلافات رخ داده ختم به خیر نشده و موسم انتخابات و لیست شورای شهر تهران به این اختلافات دامن زد. قبل از پرداختن به موضوع اختلافات لیست باید این نکته را روشن کنیم که برخی بعد از قرار گرفتن در لیست و رای آوری گاه استنباط شان این است که این رای صرفا بر حسب توانایی های شخصی شان بوده، غافل از آنکه برند لیست عامل اصلی این موفقیت بوده است. اتفاقات بعد از سال ۹۲ نشان داده است که احزاب آرام آرام جایگاه خود را حتی به صورت مقطعی و در ایام انتخابات هم که باشد پیدا کرده اند و امروز برچسب اصلاح طلبی از لیست گمنام سی نفره تهران حماسه درست می‌کند و ایضا در انتخابات شوراها و مجلس خبرگان. بر اساس همین اصل آرا محسن هاشمی هم به مدد لیست بوده نه چیز دیگری. همچنان که دیدیم مدیر سایت معماری نیوز هم که بدلیل افشای موضوع زمین های نجومی سروصدا کرده بود چون در لیست قرار نداشت برای حضور در شورا شانسی نیافت.
و اما به موضوع اختلافات برگردیم، گویا جرقه این اختلافات زمانی شروع شده است که بحث انتخاب محسن هاشمی به عنوان شهردار پایتخت زمزمه شده است. مخالفت اصلاح طلبان با این ایده به اختلافات دامن زده است و در مقابل برای کم رنگ کردن وجهه منتخبین بحث نارضایتی رییس دولت اصلاحات پیش آمده است و در این روزها برخی از رسانه های نزدیک به جریان اعتدال هم با مصاحبه های جنجالی و عدم انتقال درست آن آتش بیار معرکه شده اند! از سویی سکوت عارف به عنوان لیدر جریان اصلاحات در نوع خود قابل توجه، خسته کننده و آزار دهنده است، به تعبیر یکی از نمایندگان ما صدای عارف را فقط یکبار در مجلس شنیده ایم! حالا این سکوت در مورد حواشی شورای اصلاح طلبان هم گویا ادامه دارد! اگر عارف حال و حوصله مدیریت ندارد اقلا به طور رسمی اعلام کند تا این شورا بی سر نماند.
نفس وجود شورای اصلاح طلبان امری مبارک است، اتفاقی بزرگ در تاریخ حرکت های حزبی است و البته انتقاد به چیدمان نفرات نه تنها در تهران بلکه در شهرستان ها هم وجود داشته و انتقاد وارد است اما این انتقاد مربوط به نحوه و سیاست انتخاب نفرات است نه نفس قضیه! که عده ای بحث انحلال شورا را پیش بکشند، در موارد متعدد انتقاداتی به نحوه عملکرد شورا وجود دارد و در جای خود قابل بررسی است و لیست ارائه شده در همه شهرها عمدتا بحث برانگیز بوده و ما انتخاب های غیر موجه را هم در مجلس دهم و هم در شورای پنجم می بینیم اما این دلیل بر زیر سوال بردن همه داستان نمی شود و اگر در این برهه افرادی هستند که با انتشار برخی مطالب قصد ایجاد یک رقابت درون گروهی دارند تا از قبل آن به شهرت برسند داستانش جداست! اجبار یا مجاب شدن شخص آقای خاتمی برای تایید لیست موضوعی است که باید در درون این شورا آسیب شناسی شود و نباید هر دم از باغ بری برسد، تمام تلاش حریف در ایجاد نفاق است همان چیزی که ما امروز شاهدش هستیم و باید از آن تبری جست و کد خدا منشی به حل موضوع فکر کرد و استفاده از الفاظی مانند دیکتاتوری در عملکرد شورا ضربه به اصلاحات است.