تهدیدات دو قطبی شدن انتخابات

تهدیدات دو قطبی شدن انتخابات
بحث دو قطبی شدن انتخابات ، موضوعی بود که چند ماه قبل از آغاز رسمی رقابت های انتخاباتی ، در میان اظهارات مقامات مختلف کشور دیده و شنیده می شد. تحلیل و تفسیرهای بسیاری در این رابطه صورت گرفت و البته نهی احمدی نژاد برای نامزدی در انتخابات که رهبری نظام صریحا به آن اشاره داشت و بعد از آن رد صلاحیت وی توسط شورای نگهبان ، بر همین قاعده استوار بود.
هدف این بود که ما انتخاباتی آرام و بی تنش داشته باشیم چرا که ایران اسلامی در منطقه ای پر از خون و ناامنی و ترور واقع شده که هم اکنون به مدد چشمان بیدار رصد کنندگان امور و تلاشهای شبانه روزی سربازان گمنام امام زمان ، در آسایش و امنیت کامل به سر می بریم. خبری از بمبگذاری و ترور و ناامنی در شهرهای ما نیست. خبری از درگیری های مسلحانه در کوچه و خیابانهای ما نیست.
به کشورهای همسایه بنگرید. از استانبول و بغداد و صنعا و دمشق گرفته تا کابل و قندهار و اسلام آباد ، همواره مردم در بستری نگران و ناامن به سر می برند و جامعه پرالتهاب است. چرا که امنیت هدیه ای پربهاست و به آسانی به دست نمی آید.
چند روز گذشته رهبر معظم انقلاب در سخنان خود در دانشگاه امام حسین تأکید کرد که نامزدها سعی کنند گسلهای اعتقادی یا جغرافیایی یا زبانی یا قومی را تحریک نکنند و در ادامه افزود که در انتخابات باید امنیّت به‌صورت کامل محفوظ بماند.
اما وقتی به روند انتخابات در کشورمان نگاه می کنیم ، در می یابیم که از قضا پدیده دو قطبی شدن انتخابات در حال حاضر شکل گرفته است. اشاره رهبر معظم نیز بر همین امر بود که مراقب این امر باشیم.
در انتخابات مجلس یا شوراها ما در کشورمان با تنوع و تکثر لیست ها روبرو می شویم تا از دوقطبی شدن جلوگیری شود اما انتخابات ریاست جمهوری اگر مراقب نباشیم خود به خود جامعه را دوقطبی می کند. بعد از دو مناظره نیز مشخص شد که فضا دوقطبی شده است.
به طور مثال وقتی آقای قالیباف صحبت از ۴ درصدی ها و ۹۶ درصدی ها می کند ، خواه و ناخواه یک دو قطبی کلان و گسل عظیم در جامعه ایجاد کرده است. مصداق این حرف همانست که رهبر انقلاب از آن برحذر داشت.
این دوگانه سازی و این دوقطبی کردن جامعه به طبقه اشراف – محرومین ، اتفاقا امنیت و آسایش کشور را هدف قرار می دهد.
حتی آقای روحانی مجبور شد که به این اظهارات پاسخ دهد و به رقبا نشان دهد که نمی توانند با وعده های خود و با این شقه کردن جامعه ، سبد رأی خود را سنگین تر کنند. واکنش های آقای روحانی به خوبی در همدان و کرمانشاه به گوش همه رسید.
اما تهدید اصلی چیست؟ تهدید اینست که در میانه این منازعه و در این تکاپو که به نشاط و کنش بیشتر نیاز است ، اتفاقا دشمنان نظام و اپوزسیون خارجی نظام دست به کار شده و بر روی این گسل ها سوار می شوند و بدنبال ایجاد موجی از ناامنی هستند.
دشمنان نظام درصدد برهم زدن امنیت کشور هستند و از هیچ فرصتی برای تبلیغ یا اشاعه اهداف خود فروگذار نمی کنند. اگر به در و دیوار کوچه ها و خیابانها در شهرهای مختلف بنگرید ، درصدی از تحرکات آنها را می بینید که چطور افرادی را اجیر کرده و با نصب پوسترها ، عکسها و بنرهای بزرگ مشغول فعالیت شده اند. این فعالیتها زیرزمینی هم دیگر نیست و متأسفانه آنرا می توان بوضوح مشاهده کرد.
این مسئله هر چند از دید چشمان مسئولین امنیت کشور دور نمی ماند ، اما باید در نظر بگیرید که وقتی ما بدست خودمان جامعه را دوقطبی می کنیم ، وقتی در اظهارات نسنجیده جامعه را به ۴ درصدی و ۹۶ درصدی تقسیم می کنیم ، سودبرنده آن دشمنان نظام خواهند بود. آنها مترصد چنین فرصت هایی هستند. انتخابات یک رزمایش ملی و مردمی است و نباید میدانی برای برد اپوزسیون خارجی نظام گردد. این بازی باید به برد – برد برای ملت و نظام منتهی گردد. اما متأسفانه گویا هشدارها تاکنون مؤثر واقع نبوده و در فضای مجازی هم دشمن فعالتر شده است.
بنابراین خوبست که همه بر روی امنیت کشور اتفاق نظر داشته باشیم. تجارب زیادی از گذشته داریم و این مسیر را باید بدون هزینه طی کنیم. فقدان امنیت ضررش بلاجایگزین است. آقایان نامزدها بایستی هوشیار باشند و به طور خاص نامزدهایی که درصدد دوقطبی کردن جامعه با شعارهای توخالی خود برآمده اند، پروژه مخدوش کردن امنیت ملی را کلید زده اند که آثار وخیمی برجای خواهد گذاشت.
اگر این دوقطبی تداوم یابد ، شک نکنید که دشمنان نظام از توزیع و پخش و چسباندن عکس و پوستر در کوچه ها و بزرگراهها و بر روی پلها ، رو به تشکیل هسته های خفته ای خواهند آورد و مجددا تاریخ تکرار خواهد شد ! دهه ۶۰ برای همه درس عبرت آموزی دارد و نسل جوان کنونی که هم اکنون در سایه امنیت و آرامش زندگی می کند ، باید بداند که ما با چه تهدیداتی مواجه هستیم و اگر در برابر افراط و تندروی مقابله نکنیم ، اگر در برابر شعارهای پوپولیستی نایستیم ، کشورمان در گردابی از ناآرامی و خشونت فرو می رود که در آن زمان تر و خشک با هم می سوزند. پس با هم بکوشیم تا انتخابی شایسته و عاقلانه داشته باشیم و اجازه ندهیم جامعه را تهییج کرده و شقه کنند.