روزنامه امین
سرمقاله
وحید خدادادی/روزنامه نگار

مرزهای شمال غربی کشورآبستن حوادث ریز و درشتی است. یک ماهی می شود که دو کشور جمهوری آذربایجان و ارمنستان بر سر منطقه
قره باغ در حال جنگ هستند.
این منازعه فارغ از این که قره باغ جزو خاک اسلام است، از همان ابتدای کار بودار بود! کردهای پ ک ک در هیات ارتش ارمنستان درآمدند و سلفیهای سوری و حتی داعشی هم در کنار آذربایجان جنگیدند و نهایتا همه این اتفاقات تا این جای کار به نفع روس ها تمام شد. روسیه با ایجاد منطقه حائل نیروی نظامی خود را در آن منطقه مستقر کرد تا قفقاز نیز از گزند پاتوق روسها در امان نباشد. این تحرکات شائبه دار در مناطق مرزی از دید نیروهای امنیتی ایران به دور نبود و در هفته های اخیر شاهد اعزام نیروهای نظامی سپاه و ارتش به منطقه بودیم.
در گرماگرم درگیری طرفین ناگهان دستگاه سیاست خارجی مدعی شد که طرح آتش بسی را به طرفین منازعه تحویل داده و حاضر است نقش میانجی را در این بین ایفا نماید.
در آن برهه دستگاه دیپلماسی به یک سلسله توضیحات کلی اکتفا نمود و از ریز طرح آتش بس سخنی به میان نیامد. هر چند این انتظار از وزارت امور خارجه بود که در این رابطه توضیحات بیشتری ارائه دهد و ما نیز این مطالبه عمومی را در همین ستون منعکس دادیم. اما در دو سه روز اخیر اخباری مبنی بر حذف اشتراک مرزی با ارمنستان و ایجاد منطقه حائل منتشر گردید که با واکنش تلویحی سخنگوی دستگاه دیپلماسی همراه بود.
خطیب زاده مدعی است که آن چه در اخبار و فضای مجازی منتشر شده جوسازی های
بی پایه رسانه ای است و مرزهای جغرافیایی ایران و منطقه تغییری نکرده و نه تنها مرزهای ایران بلکه مرزهای منطقه هم تغییری نخواهد کرد! او هم چنین منطقه مورد اشاره را یک جاده ساده ترانزیتی قلمداد کرد که نحوه تامین امنیت و مسائل مختلف به آن هنوز حل نشده است!
با توجه به حضور نیروهای تکفیری در مرزهای فوق الذکر ایجاد چنین منطقه ای که هنوز نحوه حاکمیت آن مشخص نشده و نتیجه طرح آنکارا و مسکو است، نگرانی های جدی را در مورد تامین امنیت آن منطقه و آینده آن به دنبال داشته است. این که آن چه در اخبار منتشر شده جو سازی است، باز اشکالش متوجه دستگاه سیاست خارجی است که در فرصت مقتضی سکوت کرده و افکار عمومی را نامحرم پنداشته است.
علی رغم در نظر گرفتن همه ضروریات و روابط حسنه تهران با مسکو و آنکارا به هر حال وزارت امور خارجه موظف بود از ایجاد چنین منطقهای در نزدیک مرزها ممانعت نماید. نیات پوتین و اردوغان نخ نما شده و چندان که باید
نمی توان روی قول این دوستان برای تامین امنیت این منطقه حساب کرد از آن روی که تردیدهای جدی در مورد حسن نیت این
دولت های به ظاهر دوست وجود دارد.
بهتر بود قبل از جو سازی ها اطلاعات مکفی در اختیار عموم قرار می گرفت، نه اینکه خبری منتشر شود و بعدا دستگاه تکذیب مسئولان ما به کار افتد!
در عصر جدید که شاخصه عمده آن انفجار اطلاعاتی است، دیگر نمی توان موضوعی را پوشیده نگه داشت و همان بهتر که در داخل و قبل از ایجاد حاشیه نگرانی ها مرتفع شود. از طرفی حداقل انتظار این است که ایران حساسیت ویژه روی منطقه ای که به زعم خطیب زاده جاده ترانزیتی است، داشته باشد و البته پیاده کردن نیروی نظامی هم غیر منطقی به نظر نمی رسد.