می‌پرسند؛ از کجا خبرداری؟ می‌گویم؛ از هیچ کجا خبر ندارم، اما رفتار جمهوری اسلامی در دو دهۀ گذشته نشان می‌دهد که اگر قرار به مذاکره باشد، برای انجام آن به صور علنی، زمینه‌سازی صورت می‌گیرد. می‌پرسند؛ منظورت چیست؟ می‌گویم؛ وقتی سران کشور به صراحت و قاطعیت، سیاست عدم مذاکره را اعلام می‌کنند، هرگونه تلاش پشت پرده برای مذاکره که در هر صورت افشا خواهد شد، نیروهای پایگاه حکومت را تا سر حد طغیان، خشمگین و بحران‌زده می‌کند. دقیقاً به همین علت، در پشت پرده فعلاً خبری نیست.

می‌پرسند؛ پس رفت و آمد عراقی‌ها و عمانی‌ها و قطری‌ها و سوئیسی‎ها و سفر به ژاپن و غیره چه معنایی دارد؟ می‌گویم؛ همیشه در هر شرایطی حتی در شرایط جنگ نیز بین دو طرفِ نزاع، پیغام و پسغام و هشدار و تهدید و غیره در جریان است، اما اینها هیچکدام مذاکره تلقی نمی‌شود. مذاکره نوعی تماس مستقیم به منظور رسیدن به راه‌حلی برای پایان دادن یک کشمکش است که در حال حاضر بین ایران و آمریکا جریان ندارد

منبع: کانال تلگرامی نویسنده