روزنامه امین
سرمقاله
وحید خدادادی/روزنامه نگار

همان طور که در قضیه احیای دریاچه ارومیه بارش های یکی دو سال اخیر را مدیونیم و از این بابت خدای را شاکریم، هر چند سند این احیا حتی به غلط به نام دولت روحانی زده شده باشد، بایستی بابت آب و هوای نسبتا خنک تابستان امسال که از یک فاجعه جلوگیری کرد، باز شکرگزار باشیم.
در یکی دو هفته اخیر که دمای هوا بالا رفته و در بعضی روزها کلافه کننده شد، شاهد یک سلسله از بی تدبیری ها در حوزه مدیریت شهری بودیم که در بعضی موارد تبریز را به یکی از کم برخوردارترین شهرها تبدیل کرد. بالا رفتن دمای هوا همانا و قطعی های سراسری آب و برق همانا! به شکلی که در برخی مناطق شهری آب رسانی به شیوه دوره قاجار صورت گرفت و خیل عظیم شهروندانی که در این روزهای اوج گیری شیوع کرونا دبه به دست آواره کوی وبرزن بودند و همین حالا هم این وضع ادامه دارد.
هماهنگی بین دستگاه های دولتی هم مثال زدنی است و درست زمانی که وزارت بهداشت بر لزوم شستشوی چندین باره دست ها در طول روز تاکید دارد، وزارت نیرو اهرم شیر آب را می بندد تا ضروریات بهداشتی به نحو احسن اجرا شود. کار قطعی در آب خلاصه نشد و اداره برق هم دست به قطعی سراسری زد تا نشان دهد که در این فقره همپای آب و فاضلاب است و دست کمی از آن ندارد. قطعی ها به اندازهای گسترده بود که صدای تولید کنندگان و شهرک های صنعتی را در آورد و کار به اعتراض علنی کشید.
در ۴۸ ساعت گذشته و در اوج گرمای هوا شاهد قطع هم زمان آب و برق بودیم و این قطعی بیشتر در مناطقی از شهر صورت میگرفت که در اصطلاح جامعه شناسی پایین شهر اطلاق می شود و صدای اعتراض شان به گوش مسئولی نمی رسد جز سید بزرگواری که در روزهای سکوت مسئولان و گاها ادبیات تهدید گونه شان، دست به کار شد و ضمن تماس با اردکانیان وزیر نیرو، ضمن گلایه از وضعیت فعلی درخواست ترتیب اثر جدی داد. درخواستی که بنا به گزارش رسانه های محلی موثر افتاده و میزان آب تخصیص یافته افزایش یافته است.
فرماندار از حق آبه شهر صرفا در رسانه ها سخن می گوید و مدیران کل مربوطه هم یا در دسترس نیستند و یا ترتیب اثری نمی دهند، در شرایطی که عمده مسئولان اجرایی نای عمل به وظایف ندارند و مدیر کل سیاسی و امنیتی به جای حل این معضل شاید امنیتی در حال کوچ دادن فرمانداران است و در ماههای پایانی عمر دولت دست به تغییرات گسترده در سطح فرمانداران می زند، تغییراتی که چندان هم بی شائبه نیست!
به ناگاه امام جمعه شهر که قبلا هم نشان داده که در بزنگاه ها و در صورت لزوم پای کار است، قبای مدیریت اجرایی به تن کرد تا شاید مشکل آب و برق حل شود و تبریز در روزهای گرم تابستان، وضعیت کویر به خود نگیرد. او جور همه مسئولان اجرایی را کشید و نوعی درس مدیریت به آقایان مدیر داد تا بدانند که مدیریت صرفا پشت میز نشینی و اظهار فضل نیست و گاهی کمی تلاش برای بهبود شرایط زندگی شهروندان جای دوری نمیرود و البته رضایت دنیوی و اجر اخروی نیز دارد.
وظیفه ای محوله مدیران شهری را در مواردی تنهایی به دوش می کشد و گاهی چنین به ذهن میآید که به جای این همه مدیر و ساز و کارهای آن، یک سید بزرگوار چاره کار است و آنجاست که به نیابت از شهروندان فهیم شهر باید گفت: دست مریزاد، دم شما گرم!