روزنامه امین
سرمقاله
وحید خدادادی/روزنامه نگار

در انتخاب دوستان خود کمال دقت و ظرافت را نشان دادند و از این روی دوستی با هر که کردند، نه تنها خصم مادرزاد نشد، بلکه تبدیل به دوستانی شدند که میلیاردی کادو می دادند.
کسانی که اخبار این چند وقت اخیر روز کشور را دنبال می کنند، همین یک خط
می تواند آنان را متوجه موضوع نماید.
اخیرا چند وقت پیش و در جریان محاکمه مرد شماره دو دستگاه قضایی دوران لاریجانی که به اتهام رشوه دستگیر شده بود، این عزیز دوست داشتنی از در حاشا بر آمد و در دفاع از خود املاک و دارایی های نجومی اش را هدیه دوستانش قلمداد کرد و همین اظهارات در این چند وقت اخیر و به زبان طنز و کنایه در بخشی از ادبیات افکار عمومی یافت می شود.
اما داستان بخشش های میلیاردی دوستان به همین مورد جناب طبری ختم نشد و پناهیان واعظ نام آشنا که به تندی بیان شهرت دارد و گور می گرفتی همه عمر، ناگهان دیدی که گور چگونه بهرام گرفت و
افشاگری هایی صورت گرفت که در نوع خود جالب توجه بود.
ناگهان سندی رو شد که نشان از شراکت او با مالک تک ماکارون در یک ساختمان چند میلیاردی می داد! حالا او گفته فقط یک طبقه از این ساختمان به او تعلق دارد و بعد هم مدعی شده هرچه دارد، هبه و بخشش دوستان است و زندگی اش از راه هدایای دوستان میگذرد و مستحق اعانه است! مواضع سیاسی و اظهارات او بارها در محافل خبری داخلی ایران جنجال آفرین بوده است.
آخرین نمونه چنین اظهاراتی به گاری بستن استاندار خوزستان بود که حواشی خاص خودش را به همراه داشت و شریعتی او را به عوام فریبی و لاپوشانی متهم کرد. اما در این فرصت به وجود آمده کاری به اظهارات جنابشان و درستی و نادرستی انان نداریم که اولا فرصتی جدا می طلبد و ثانیا به مرور و مخصوصا با افشاگری های اخیر میزان صداقت دوستان در باب تحقق عدالت مشخص گردید.
اما آن چه برای افکار عمومی جال توجه است، نحوه انتخاب دوستان است و این که این دوستان را چطور و کجا می توان پیدا کرد؟ و باز این که چرا مردم عادی از این دوستان ندارند؟ یا چرا چنین بذل و بخشش های این چنین میان دوستان ما معمول و جاری نیست؟ نه این که خدای ناکرده حسودی کرده باشیم از این جهت که ما سعادت دوستان میلیاردی نداشتیم، خیر ابدا چنین نیست و به هرحال قطعا این بزرگواران کتاب آیین دوست یابی را خوب خوانده اند و نکات مهمش را ملکه ذهن کرده اند!
اما بعد از این دو اتفاق ما هم سری به این کتاب زدیم، اما باز از یافتن فوت و فن یافتن چنین دوستانی عاجزیم!
دقیقا این قبیل دوستان را که ویلای چند ده میلیاردی در لواسان بنامت بزنند و املاک نجومی برایت سند کنند، در کجا یافت
می توان یافت؟ ته دست و دلبازی دوستان ما به خرید یک بستنی چوبی ختم می شود که البته اگر جبران نکنیم، دیگر تکرار نمی شود!
از همین رو برای افکار عمومی و ما معمولی جالب است که دلایل این هبه های نجومی بدانیم؟ مثلا اگر طبری پست حساس خود در دستگاه قضایی را نداشت، ویلای لواسان پیشکش، کسی پیدا میشد تا یک هزار تومانی برایش هدیه بیاورد؟