جایزه صلح نوبل در سال ۲۰۱۸ به «دنیس موکویگی» و «نادیا مراد» به دلیل تلاش برای پایان دادن به استفاده از خشونت جنسی به عنوان ابزار جنگی تعلق گرفت.

از سال ۱۹۰۱ تا سال ۲۰۱۸ میلادی، ۹۹ جایزه صلح نوبل اعطا شده است. تاکنون ۲۴ سازمان برنده این جایزه شده اند و ۲ جایزه صلح نوبل میان سه نفر تقسیم شده است؛ همچنین ۱۷ زن برنده جایزه صلح نوبل شده اند و تنها یک نفر به نام «له دوک تو» ( Le Duc Tho) از دریافت جایزه صلح نوبل امتناع کرده است. «له دوک تو» که در سال ۱۹۷۳ برنده جایزه صلح نوبل شد، با استناد به وضعیت جنگی ویتنام، خود را در موقعیتی برای دریافت این جایزه نمی‌دانست.

جایزه صلح نوبل هر ساله در شهر اسلو، در حضور پادشاه نروژ و در سالگرد مرگ نوبل در ۱۰ دسامبر ارائه شده، و تنها جایزهٔ نوبلی است که در استکهلم داده نمی‌شود. بر خلاف دیگر جایزه‌ها، برنده جایزه صلح نوبل گاهی اوقات به یک سازمان (مانند کمیته بین‌المللی صلیب سرخ، تنها دریافت‌کننده سه جایزه) به جای یک فرد تعلق می‌گیرد.

کمیته نروژی نوبل هر ساله جایزه صلح نوبل را به شخصی که بیشترین یا بهترین کار را برای دوستی بین ملت‌ها، به وسیلهٔ لغو یا کاهش ارتش‌های دائمی و برگزاری و ترویج کنگره‌های صلح انجام داده، اهدا می‌کند.

جایزه صلح نوبل یکی از پنج جایزهٔ نوبل است که در آن برندهٔ جایزه یک مدال، یک دیپلم افتخار و جایزه نقدی متفاوت در هر سال را دریافت می‌کند. همان‌طور که در وصیت‌نامه نوبل نوشته شده‌است، این جایزه می‌بایست توسط کمیته نروژی نوبل، اداره و توسط کمیته‌ای از پنج نفر به انتخاب پارلمان نروژ اعطا شود.