#روزنامه امین

#سرمقاله

#وحید خدادادی/ روزنامه نگار

 

فلاحت پیشه، رییس پیشین کمیسیون امنیت ملی مجلس، از حمله بیوتروریستی آمریکا به چین و ایران سخن گفته و ترامپ را در این رابطه به دروغگویی متهم کرده است.
این که انتشار این ویروس یک حمله بیوتروریستی بوده یا توهم توطئه است، یک اولویت ثانوی در شرایط حساس فعلی است و نیازمند ورود نهادی به نام سازمان پدافند غیرعامل است که این روزها و دقیقا از زمان شیوع این بیماری به غیبت صغری رفته است.
واقعیت امروز ما شیوع نگران کننده و وحشتناک این بیماری خصوصا در پایتخت و مناطق شمالی کشور است که گزارش های غیررسمی و بعضا رسمی از وحشتناک بودن اوضاع حکایت دارد. هشدارهای پیاپی رسانه ها و مسئولان طرفی نبسته و نامه های متعددی در خصوص قرنطینه برخی از شهرها به رییس جمهور ارسال شده است. وضعیت استان های شمالی قرمز اعلام شده و برخی از ساکنان این مناطق در اقدامی آتش به اختیار در مبادی ورودی شهرها زنجیره انسانی تشکیل داده اند تا از ورود مسافران نوروزی جلوگیری کنند!
همه ما ناچاریم برای مقابله با کرونا دست کم برای مدتی کوتاه و معلوم (تا گرم شدن هوا) و شاید هم نامعلوم در سبک و شیوه زندگی خود تغییراتی اساسی ایجاد کنیم. می شود گفت که برای جنگ با کرونا ابتدا باید به جنگ سبک و شیوه زندگی خودمان برویم و تغییراتی اساسی در این زمینه ایجاد کنیم. از معدود محاسن این ویروس آن بود که فرهنگ و شعور اجتماعی ما را عریانتر از گذشته برای مان نمایان کرد. امروز فهمیدیم که ما هیچ تفاوتی با کسانی که با قرنطینه قم مخالفت کردند، نداریم.
به نظر می رسد که بسیاری از مردم هنوز خطر کرونا را جدی نگرفته و در برابر ماندن در خانه مقاومت می کنند. کار به جایی رسیده که مجری شبکه استانی یزد جهت متقاعد کردن مردم برای ماندن در خانه در برنامه زنده تعظیم می کند و از مردم عاجزانه می خواهد که کمی دندان به جکر بگیرند و رای به خانه نشینی دهند.
انتقاد می کنند که دولت چرا نهادها و مجامع عمومی را تعطیل نمی کند، اما همین که مدارس تعطیل می شود، جاده های شمال محال یادم بره! واقعا چه خبرمان است، چه مرگ مان شده!؟ مثلا اگر در روزهای ابتدایی قم قرنطینه می شد، کسی اعتنایی به این دستور داشت؟ آیا بخش قابل توجهی از ما باز قم را از جدول مسافرت خود خارج میکرد و قمی ها خیال مسافرت و سودای شکستن قرنطینه نمی کردند! توفیری ندارد، میان ما و محتکر محترمی که قصد دارد تا از بدبختی مردم به نان و نوایی برسد. همه ما از یک قماشیم، پیر و جوان ندارد، زن و مرد ندارد، گویی خرید شب عید و نو نوار شدن ارزش بازی با سلامت یک جامعه را دارد!؟
پی بردن به چرایی ترافیک سنگین این روزهای جاده چالوس می تواند ما را در یافتن پاسخی روشن به بیماری های فرهنگی مان یاری نماید. احتمالا برخی از ما با خواندن این مطالب تکانی بخوریم، شاید هم به محضر انورمان بر خورده باشد و از در عناد برآییم و سعی در لاپوشانی این واقعیت های ملموس داشته باشیم، اما به هرحال واقعیت مستقل از فرضیات ذهنی ماست، واقعیت امروز بحران کرونا و دهن کجی جمع کثیری از ما و نادیده گرفتن ضرورویت های زندگی در شرایط سخت است.
چرا باید آموزش و پرورش از ترس مسافرت ناچارا سه روز یک بار خبر تعطیلی مدارس را اعلام کند؟ بهترین و بزرگترین راه مبارزه با این ویروس تنها یک قاشق چای خوری خود مراعاتی است که بایستی مورد مصرف روزانه باشد.