#روزنامه امین
#سرمقاله
#وحید خدادادی/ روزنامه نگار

 

‎در اذهان عمومی چهل سالگی عموما مترادف با مفاهیمی مانند بلوغ فکری و آغاز دوران پختگی و رسیدن به مرحله تکامل است. این روزها در آستانه چهل‌سالگی انقلاب اسلامی قرار داریم و در این چهل سال، تجربه‌های مختلف انباشته شده است. تجاربی گرانقیمت که هر چند
هزینه های سیاسی، اقتصادی و فرهنگی داشته اما می تواند در ادامه مسیر انقلاب راهگشای بسیاری از امور جاریه باشد. در روزهای منتهی به پیروزی انقلاب و ۲۲ بهمن پرداختن به دو موضوع اساسی دستاوردهای چهل ساله انقلاب و کاستی ها و عدم موفقیت ها می تواند در ترسیم مسیر آینده انقلاب و برنامه ریزی های آتی مثمر ثمر باشد.
برای درک بهتر دستاوردهای انقلاب البته با در نظر گرفتن موانع عمده پیش رو کافی است نگاهی به مطبوعات آن دوره یا بیانیه‌هایی که از سوی شخصیت‌های برجسته انقلاب به خصوص شخص حضرت امام یا شعار‌هایی که در مراسم‌های خاک سپاری شهیدان یه به طور کلی کتاب‌های مربوط به انقلاب بیاندازیم. با بررسی مجموع این‌ها می‌توان دریافت که انقلاب بر پایه چند هدف مهم بنیان نهاده شد. اهدافی والا و شریف که برخی از آنان جامه عمل پوشید و البته در رسیدن به برخی دیگر بیراهه رفتیم و موفقیتی حاصل نشد. شعارها و اهداف شریفی چون استقلال، آزادی و مبارزه با خودکامگی و اشرافی گری و فساد سیاسی و اقتصادی از عمده ترین اهداف و برنامه هایی بود که عموما در میان همه جریانات سیاسی در مورد آن ها وحدت نظر وجود داشت و نهایتا به سقوط رژیم گذشته و شکل گیری نوع خاصی از نظام سیاسی منجر گردید که تا آن لحظه در دنیا سابقه نداشت. ساختاری برخواسته از اصول دموکراتیک که با عنوان جمهوری از آن یاد شد و قرار بود مبتنی بر الزامات دینی باشد. علی رغم نقدهایی که در این خصوص وجود داشت، روشنفکران دینی و پیشروان انقلاب معتقد بودند که اسلام و آزادی و دموکراسی هم پوشانی دارند و مکمل همدیگرند. دستاوردهای انقلاب علی رغم ضعف دستگاه های دولتی و حکومتی درتبیین و تشریح درست آن ها بر کسی پوشیده نیست و واقعیتی که بارها سختگیر ترین دشمنان نظام هم به آن معترف بوده اند. بی شک هر انسان عادلی می تواند با لحاظ کردن موانع بزرگی هم چون دوران هشت ساله دفاع مقدس و پس از آن تحریم های همه جانبه به این پیشرفت ها دست مریزاد بگوید. اما در مسیر توسعه و پیشرفت خصوصا در دو دهه اخیر اخلال و انحرافاتی به وجود آمد که شیرینی پیروزی های بزرگ را بعضا به کام ملت تلخ کرد. شعارهایی که آرمان گذشته بود امروز کمتر در اعمال و رفتار برخی از مسئولان به چشم می خورد و حرکت جمعی به سمت ساده زیستی و پرهیز از زندگی های آن چنانی از عمده الزاماتی است که در چهل سالگی انقلاب بایستی در دستور کار قرار بگیرد. بعضا انتشار اخباری در مورد نحوه زندگی فرزندان وخانواده مسئولان باعث ناامیدی در جامعه شده، رفتاری که در خلاف جهت آرمان های انقلاب، جمهوریت و اسلامیت قرار دارد. استفاده ازمواهب دنیوی از منظر دینی مذموم نبوده اما برای رهبران جامعه اسلامی توصیه نشده است. حضرت امیر به عنوان تجسم عینی و عملی عدالت اجتماعی در پاسخ به سوالی که در مورد نحوه زندگی و پوشش ظاهری اش می شود، می فرماید که این نوع زندگی و پوشش به دلیل آن است که مسلمانان در دور افتاده ترین نقاط بلاد اسلامی به امید آن که رهبرشان نیز هم چون آنان گذران امور می کند، مایوس نشوند. به زعم نگارنده شدیدترین تحریم ها هم نمی تواند ذره ای از روحیه استکبار ستیزی مردم ایران بکاهد، آن زمان که شرایط زندگی برای همه مردم یکسان باشد و پدیده های شومی چون آقازادگی و رانت از زندگی مسئولان رخت بربندد. از سویی لزوم پرورش روحیه تساهل و تسامح یکی دیگر از بایدهایی است که بایستی مدنظر مسئولان نظام باشد. لزوم نقد پذیری و حرکت به سمت جامعه مدنی و پیاده کردن الزامات یک ساختار مردم سالار و پشتیبانی کافی از آزادی بیان و اعتماد به مردم از دیگر مسائل عمده ای است که در چهل سالگی انقلاب تامل بیشتری بر روی آن لازم است. نهایتا پرهیز از اشرافی گری و عمل به قانون در کنار بسط آزادی های مدنی می تواند مجوزی برای پایداری هر چه بهتر نظام و تسریع حرکت در مسیر توسعه باشد!