روزنامه امین
سرمقاله
وحید خدادادی/ روزنامه نگار

آذرماه ماه ۹ سال پیش گروهی که در ادبیات سیاسی کشور به خودسرها معروفند، سودای اشغال سفارت کردند، مقصد جدید چهارراه استانبول و سفارت انگلیس بود. این تسخیر نمادین و گروگانگیری نمایشی که بیش از چند ساعت به طول نیانجامید در آن برهه تبعات سیاسی خاص خود را داشت. روابط دیپلماتیک تهران-لندن تقریبا به حالت تعلیق درآمد و تا مدتها بعد از روی کار آمدن دولت تدبیر و امید هم این حالت برقرار بود.
در کنار قطع روابط سیاسی و لطماتی که این رفتار در وجهه ایران در نظام بین الملل داشت، به درست یا غلط این کشور مدعی خسارت های مالی از قبل این حمله گردید.
بعد از نزدیک به یک دهه حالا آنان مدعی اند که به شش اثر هنری موجود در سفارتش آسیب وارد شده و تهران در این رابطه باید غرامت ۱.۳ میلیون پوندی معادل ۲۷ میلیارد تومان به لندن پرداخت کند! جدای از این که ایران مجبور شد تا خسارتهای وارده به ساختمان سفارت را جبران نماید و در مقام ترمیم آن برآمد، حال بایستی جبران مافات نماید و خسارت های مورد ادعا را پرداخت نماید.
در باب رفتارهای موذیانه انگلیس و لطمات سیاسی او به این آب و خاک می توان قصه های هزار و یک شب نوشت و غم نامه های طول و درازی سرود. استعمار پیر به مدد روحیاتی که ریشه در تربیت آنگلوساکسونی آنها دارد، در روزگار فعلی هم با افتخار از واژه بریتانیای کبیر استفاده می کند و استعمارگری خوی همیشگی آنان بوده است.
اما مگر قرار است هر جا که روابط ما با کشوری تیره و تار گردید، اردوکشی خیابانی راه بیافتد و عدهای خودسر چماق به دست با برداشت واژگونه از منافع ملی در جهت تخریب چهره سیاسی ایران در نظام بین الملل برآیند و امروز و در این بلبشوی اقتصادی خبر غرامت ۲۷ میلیاردی به گوش برسد!؟ مگر نه این است که سفارت هر کشور در قواعد سیاسی حاکم بر نظام بین الملل جزو خاک آن کشور به حساب
می آید؟
جالب آنکه نمایندگان مجلس در آبان سال ۱۳۹۰ با رای بالا وزارت امور خارجه ایران را موظف کردند ظرف دو هفته روابط سیاسی با دولت بریتانیا را به سطح کاردار و روابط بازرگانی با این کشور را به حداقل ممکن برساند.
مصوبه به مرحله اجرا نرسیده بود که عدهای نیروهای خودسر که خود را دانشجو معرفی کرده بودند همان طور که اشاره شد اقدام به ورود به سفارت انگلیس در تهران کردند و پرچم بریتانیا را پایین کشیدند. و جالب تر آن که طبق اظهارات فلاحت پیشه عضو کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس مسببان این حادثه محاکمه نشده اند! البته داستان حملات خودسرها به مورد انگلیس ختم نشده و گاه به گاه به فراخور حال دوستان تکرار می شود!
اما پرسش اساسی در این رابطه آن است که آیا قرار است تامین این غرامت هنگفت از کیسه بیت المال باشد؟ اگر چنین است چرا باید مردم در این اوضاع ناجور اقتصادی هزینه خودسری و ماجراجویی دوستان دلواپس را بپردازند؟ و این که با وجود نهادهای مانند دستگاه سیاست خارجی چه لزومی برای این رفتارهای غیر قانونی وجود دارد؟ مگر قبل تر مجلس اقدامات مقتضی را در این رابطه صورت نداده بود و دولت نه اصلاح طلب که خودی و اصولگرای احمدی نژاد در مقام اجرای آن در نیامده بود، دیگر چه لزومی به رفتارهایی از این دست بود؟ عرف نا میمونی است که همواره تندرو در یک بازه تاریخی همه رشته ها را پنبه کنند و به مدد تعریف خاصی که از مملکت داری و منافع ملی دارند، روابط ما را با جهانیان را به کما برند و بعدا دست به دامن دولتی اصلاح طلب شوند تا این روابط را ترمیم نماید.
به هرحال دولت نبایستی در داستان پرداخت غرامت تعجیل نماید و خسارت را باید همانهایی که از دیوار سفارت بالا رفتند، بپردازند نه دولت!