روزنامه امین
سرمقاله
وحید خدادادی/روزنامه نگار

هر چند یکی دوبار در طی این مدت کوتاه به این مضوع از منظرهای مختلفی پرداخته شده اما از آن روی که برخی از مسئولان آموزشی در این کشور پنبه در گوش کرده اند، باز تذکری در باب آن چه که امروز در مدارس کشور شاهدیم، خالی از لطف نخواهد بود.
مسئولان آموزشی بعد از امتحانات و طی این سه ماه فرصت کافی برای تصمیم گیری در باب نحوه بازگشایی مدارس داشتند و باز گویا غافلگیر شده اند!
امروز در نظام آموزشی کشور هر بزرگواری که دستی بر آتش تصمیم دارد، ساز خودش را
می زند. رییس جمهور دستور تشکیل پادگان نظامی را می دهد و مخالفان بازگشایی مدارس را ضد انقلاب معرفی می کند، وزیر هم که عین خیالش نبود و با تکرار مواضع بالا دستیاش همچنان بر ادامه کلاس های حضوری تاکید داشت، ناگهان در تغییر موضعی خیره کننده دستور اعلام استقلال تصمیم گیری مدارس را اعلام کرده و امروز مدارس به فراخور حال و روزشان تصمیم می گیرند که باشیم، نباشیم و …
فیلم افتادن دانش آموز در صف حیاط مدرسه هم قوز بالای قوز شد تا نگرانی والدین از ادامه حضور فرزندانشان در مدارس دو چندان شود، هر چند بعدا خبر ابتلای آن دانش آموز به کرونا تکذیب گردید. امروز مدارس با
چالش های عدیده ای در باب تصمیم گیری در نحوه آموزش، زیر ساختهای آموزش مجازی مواجه است. نظام آموزشی کشور این روزها به امان خدا رها شده و تصمیمات خلق الساعه در کنار فدرالیسم آموزشی چنان قاراشمیشی به وجود آورده که آن سرش ناپیدا! در مواردی دیده شده که مسئولان مدارس از دانش آموزان می خواهند تا سر کلاس حاضر نشوند تا بهانه تعطیلی مهیا شود و رای به آموزش مجازی
داده اند.
اپلیکیشن شاد هم که بر خلاف اسمش جز غم و اندوه نبوده و مشکلات نصب و راه اندازی آن به جهت نحوه طراحیاش در کنار قیمت لوازم دسترسی به آن باعث گردیده تا والدین عملا مستاصل گردند.
گزارش میدانی از قیمت تبلت و گوشی های هوشمند حاکی از قیمت های نجومی است و از آن روی که تهیه این لوازم به جهت ضرورت آموزش می باشد، مانند همیشه و به دلیل نبود نظارت کافی قیمت ها سر به فلک کشیده و مسئولان هم که انگار نه انگار!
با توصیف آن چه که امروز بر نظام آموزشی کشور حاکم است، شدیدا نیازمند واردات مدیرانی هستیم که بتوانند در موارد این چنین از پس حل مشکلات برآیند. ایرادی هم ندارد، ما که ارقام نجومی از بابت قراردادهای ورزشی می پردازیم، پدیده مسئولان لژیونر هم
می تواند در نوع خود جالب توجه باشد.
از سویی در این چند روزی که از اعطای خود مختاری به مدارس و خانواده ها می گذرد، اتفاق چندان حادی رخ نداده و همین میتواند به سایر امور هم تسری پیدا کند. خصوصا در حوزه اقتصاد که دولت برای کسری بودجه، بورس را خانه خراب کرده است. مثلا دولت در هیچ امری دخالت نکند و تصمیم گیری را بر عهده خود مردم بگذارد، باورکنید شرایط از این بدتر نخواهد شد که بهتر هم می شود. امیدورام پیشنهاد خودمختاری به مردم در باب موضوعات مختلف با اقبال دولتمردان روبرو شود، تا شاید مردم نفس راحتی بکشند و از اثرات تصمیمات کهکشانی در امان باشند.