مهلت قانونی ثبت نام کاندیداهای شوراهای اسلامی شهر و روستا دیروز پایان یافت. کاندیداهای شورای شهر تبریز نیز از قافله ثبت نام عقب نماندند و در مواردی حماسه آفرین شدند. تا جایی که میزان ثبت نام ها به قدری بود که اسباب طنز در شبکه های اجتماعی گردید.
دغدغه توسعه و پیشرفت شهر در کنار عطش خدمت باعث شد تا در کنار فعالان سیاسی و اجتماعی، طنز پردازان هم از قافله ثبت نامها عقب نمانند تا فیض خدمت از آنان سلب نشود.
از شورای شهر فعلی برخی عطای شورایی بودن را به لقایش بخشیدند و چند نفری از این عزیزان ماندن در خانه را بر زحمت ثبت نام ترجیح دادند.
از دیگر نکات جالب ثبت نام ها حضور مردم عادی بود که بعضا گفته هایشان در نوع خود جالب بود. یکی برای الحاق باسمنج به تبریز آمده بود و آن دیگری معتقد بود که اگر پیروز انتخابات شود به اصطلاح “قان سالاجاخ” ! یکی با نمره بیست آمد و آن دیگری به جهت قرابت فامیلی با مهاجم سابق تراکتور نخواست از کاروان “شهرت بازلیخ” عقب بماند. افزایش تعداد روحانیون کاندیدا و برخی چهره های جوان دهه شصتی و حتی هفتادی هم در نوع خود از اتفاقات جالب ثبت نام در این دوره بود.
اما مسئله اصلی در این دوره که موضوع اصلی این مقال است و نقد را متوجه دستگاه محترم قضایی می نماید، حضور برخی از چهره های شائبه دار بود که بعضا تا همین چند وقت پیش مهمان ضابطان قضایی و یا حتی خود دستگاه قضایی بودند. به جهت حفظ شان افراد و ارزشی که در شرع و عرف به موضوع حفظ شخصیت انسان ها وکرامت انسانی شان شده است، از آوردن اسامی معذوریم،
اما بودند کسانی که خبر دستگیری شان نقل محافل خبری و سیاسی بود و با یک برگه گواهی عدم سو پیشینه باد به سینه انداخته و مغرورانه از حضور قدرتمند خود می گویند و حمایتی که قرار است از نزدیکان خود در این عرصه نمایند. سوال این است که این دوستان بههر حال پرونده باز قضایی دارند و اگر روند بررسی پرونده به ترتیبی باشد که مثلا این بزرگوار پیروز عرصه رقابت باشد و حکم کیفری بگیرد، تکلیف شورا و اعتمادی که مردم به دستگاه های نظارتی و قضایی دارند، چه می شود؟ آیا بهتر نبود تا اقلا نه در سطح رسانه ای که به صورت شخصی عدم امکان ثبت نام شان ابلاغ شود.
پرسش در سطح افکار عمومی آن است که چند عزیزی که همین چند وقت پیش بازداشت شده بودند، در حوزه ثبت نام چه می کنند؟ هنوز هیچ اطلاعی در مورد دلیل احضار و بازداشت برخی از آنان مخابره نشده و این مسئله تردیدهایی را در مورد نحوه برخورد با آنان به وجود آورده است. اینکه اینان در کمال پر رویی به خود اجازه حضور داده اند و به افکار عمومی دهن کجی می کنند، امری بدیهی است و انتظاری هم از این افراد نیست، اما اینکه مدیر کلی بازداشت شود و از سمت خود کنار گذاشته شده و از حوزه ثبت نام سر در بیاورد این صورت خوشی برای دستگاه های نظارتی و قضایی ندارد.
یا آن دوست دیگری که به جهت ضعف شورا نشینان بعد از بازداشت همچنان در شورای شهر ماند، چرا باید به خود اجازه ثبت نام و شاخ شونه کشیدن بدهد؟ این مسئله جز عادی جلوه دادن تخلف نیست و بایستی به لحاظ قانونی تدبیری در این مورد اندیشیده شود.
بر فرض محال اگر این دوستان تایید صلاحیت بشوند، چه بر سر اعتماد عمومی خواهد آمد؟ از این جهت تا دیر نشده بایستی در این رابطه تصمیمات جدی اتخاذ گردد.

وحید خدادادی