روزنامه امین
سرمقاله
وحید خدادادی/روزنامه نگار

تعریف و تمجید و گل کردن حس گردشگری «کاسیس» وزیر امور خارجه سوییس و
مداحی اش در باب اصفهان و ظرفیت های گردشگری آن را که کنار بگذاریم، این سفر
می تواند در ادامه ماجراهای پشت پرده دستگاه سیاست خارجی در چند وقت اخیر باشد.
سفری که در ظاهر با عنوان سفری جهت پاسداشت یکصد سال رابطه و بررسی نقشه راه تداوم مناسبات صورت گرفت خود می تواند به منزله برخی گشایش های اقتصادی
بین المللی باشد.
کاسیس پیش از سفر به تهران با مایک پمپئو همتای آمریکایی خود تلفنی گفتگو کرده و وزیر امور خارجه ایالات متحده از سوییس به خاطر نقش سازنده به عنوان حافظ منافع امریکا در ایران و کمک به محافظت و بازگردانی شهروندان آمریکایی تشکر کرده است.
این نوع موضع گیری، نخست به ادامه روند یک سلسله مذاکرات مرحله ای با محوریت سوییس صحه می گذارد و ثانیا نشان از برخی پشت پرده هاست که شاید صلاح به انتشار آن نباشد و با شرایطی که وجود دارد، شاید طرف آمریکایی هم پشت درهای بسته را به درهای باز ترجیح می دهد.
جالب تر آن که این سفر همزمان با پذیرش بدهی کلان انگلیسی ها به ایران و خبر آزادی نازنین زاغری است!
اوضاع نه چندان مطلوب ترامپ در آستانه انتخابات ریاست جمهوری این کشور بر کسی پوشیده نیست و لذا کاخ سفید به نتیجه رسیدن مذاکرات با ایران را فرصت مغتنمی برای جبران کاستی ها در سیاست خارجی این کشور محسوب می کند و به ایران و رابطه با آن به عنوان برگ آس ترامپ در عرصه رقابت با دموکراتها می نگرد.
اینکه ایران و دولت حسن روحانی دستش برای مذاکره با مقامات آمریکایی تا چه حد باز است را باید در قالب فضای اقتصادی اخیر و برخی تغییر رویکردها در قبال اتفاقات خاورمیانه تحلیل و تفسیر کرد.
آمریکا و دولت ترامپ بی شک در تنگنای سیاسی قرار دارد و طرف ایرانی به جهت تحریمهای یک جانبه در تنگنای مالی است! این تنگناها خود فرصتی را برای برخی توافقات البته نه از نوع پیاده روی در وین و دور میز نشینی به جهت شیوع کرونا! که شاید به صورت دورکاری فراهم نماید.
ایران می تواند نجات خود از ورطه تحریمها را در قبال عاقبت بخیری ترامپ در آوردگاه انتخابات معاوضه نماید. بده بستانی که شاید هیچ کدام از طرفین راضی به در بوق و کرنا کردنش نباشند و البته برای عموم مردم اقلا در داخل هم اطلاع از ریز مذاکرات مهم نیست و نتیجه آن و البته گشایش اقتصادی (نه از نوع نفت سلفی) مهم است.
سفر کاسیس به ایران شاید دارای جنبه های دیگری هم باشد ولی در کل باید در همین قالب تحلیل و تفسیر شود و گرنه سفر نفر شماره یک سیاست خارجی سوییس به عنوان یکی از مهم ترین هم پیمانان آمریکا به ایران در وضعیت جنگ کلامی که اقلا در ظاهر امر شاهد آنیم، به جز با چراغ سبز کاخ سفید مقدور نبود.