#روزنامه امین
#سرمقاله
#وحید خدادادی/ روزنامه نگار

 

آدینه روز هفته گذشته را با اتفاقی وحشتناک این بار در یکی از سرزمین های اقیانوسیه آغاز کردیم! خبر شوکه کننده و عجیب بود!
گزارش ها حاکی از آن بود که حمله هم زمان به دو مسجد در شهر کرایستچرچ در نیوزیلند دستکم ۴۹ کشته و بیش از ۲۰ زخمی و مجروح با حال وخیم بر جای گذاشته است! انتشار فیلم حادثه نشان از اتفاقی تلخ و ناگوار داشت، تا جایی که جاسیندا آردرن، نخست وزیر نیوزیلند این حمله را تروریستی خوانده و جمعه را یکی از سیاه ترین روزهای تاریخ کشورش خواند. مظنونانی در این خصوص بازداشت و پلیس این کشور در حال بررسی موضوع است و بی شک عاملین این جنایت هولناک به سزای این اعمال ننگین خواهند رسید و در این ارتباط مطلب خاصی قابل طرح نیست.
قبل از این فاجعه انسانی برنتون تارانت عامل اصلی این عملیات، قبل از جنایت اقدام به انتشار مانیفست اعتقاداتش در یک شبکه اجتماعی کرده بود! بخشی از خطاب این تروریست به ساکنان اروپا نشین استانبول و تهدید به انهدام مساجد آن است که ریشه در تمایلات افراطی مسیحیت دارد. جالبتر آن که این تروریست نژاد پرست که روز جمعه دهها مسلمان را در نیوزیلند به خاک و خون کشید در همان مانیفست از دونالد ترامپ، رییس جمهور امریکا به عنوان نماد احیای هویت و هدف مشترک سفیدپوستان یاد کرده است!
آن چه در این بین مطرح است نوع برخورد جامعه جهانی و مدعیان حقوق بشر و مبازره با تروریسم با حوادثی از این دست میباشد. محل تناقض است که تا کنون در ارتباط با این موضوع نه پرچم های سازمان ملل نیمه افراشته شد و نه کسی برای آن ۵۰ انسان بی گناه شمع یاد بودی روشن کرد و به احترام شان شاخه گلی هدیه داد! از همان لحظات ابتدایی انتشار خبر به ناگاه حوادث مجله شارلی ابدو در ذهن تداعی شد و واکنش هایی که بعد از آن صورت گرفت!
غریبانه است و تاثر بر انگیز.
وقتی چنین تفاوت هایی در نوع برخورد با حادثه ای با تم مشترک تروریسم از سوی مدعیان انسان دوستی و قاطبه جهان مسیحیت میبینیم. مگر نه این است که خون هیچ کس رنگین تر نیست و تروریسم، تروریسم است و مسیحی و مسلمان ندارد!
اما گویا همه این باورها در حد شعار مطرح است و تروریسم هم خودی و غیر خودی دارد و میزان واکنش ها بسته به این که چه قشری قربانی جنایت باشد، کم و زیاد میشود! برای درک بیشتر موضوع در نظر بگیرید که اگر این اتفاق در یک کلیسا در اروپا اتفاق میافتاد و این تعداد قربانی داشت، چه اتفاقی میافتاد؟ پاسخ به این سوال میتواند ما را متوجه این تفاوت ها نماید! آیا پیکره جامعه جهانی به صدا در نمیآمد؟
خنده دار است استرالیا که عامل این حادثه تبعه آن است مدت هاست که پناهجویان خارجی را به ویژه اگر از منطقه خاورمیانه باشند در جزایری در اقیانوس آرام محبوس می کند و اجازه ورود آنها به خاک این کشور را به بهانه تروریسم نمی دهد. عدم اجازه پخش کشتار ۴۹ انسان بی گناه صرفا به جرم مسلمانی به دلایلی چند از جمله آزادی بیان از دیگر جنبه های طنز تلخ این حادثه است. غافل از آن که اسلام هراسی و رفتارهایی از این قبیل نه در برگیرنده آزادی بیان است و نه انسانی!
البته از این جامعه جهانی که قتل فجیع روزنامه نگار منتقد سعودی را نادیده گرفت، داشتن انتظاری بیش از این شاید نادرست باشد.
رفتارهایی از این قبیل بارها توسط صهیونیست ها در غزه و بیت المقدس تکرار می شود و نقدی بر آنها نیست، اما یک تحلیل ساده در مورد واقعیت داشتن هولوکاست موجبات طرد شما از جامعه جهانی را رقم خواهد زد!
روزگار عجیبی است، حتی واژه ها هم گاهی دچار تعدد معنا می شوند! اما بایستی منتظر واکنش جدیتر مقامات سیاسی کشورهای اسلامی بود، تا شاید البته شاید شاهد حوادثی دردناک شبیه آن چه در نیوزیلند افتاد، نباشیم.