#روزنامه امین
#سرمقاله
#وحید خدادادی/ روزنامه نگار

 

به نظر میرسد که کشمکش انتخاباتی روسای دو قوه هنوز پایان نیافته و شاهد دور جدیدی از این هماوردی در قواره روسای دو قوه هستیم. حسن روحانی در قالب سفر استانی به یزد از فسادهای میلیاردی سخن گفت!
فسادهایی که رییس جمهور به آنها اشاره کرد رقمی حدود سه و هفت میلیارد دلار است. بخش قابل توجه سخنان وی خطاب به دستگاه قضایی بود.
حواشی سخنرانی رییس دستگاه اجرایی به همین مورد ختم نمی شود و روحانی شعارهای اقتصادی علیه دولتش را برنام هریزی شده دانست و صداهای شنیده شده را تلویحا حنجره آمریکایی نامید. برخی این سخنان را نوعی تسویه حساب سیاسی تلقی میکنند و نزدیکان دولت معتقدند که چنین برداشتی اشتباه است و روحانی انتظار دارد که مبارزه با فساد همه گیر باشد و به یک جریان سیاسی خاص محدود نشود.
البته برخی دیگر معتقدند که با نزدیک شدن به انتخابات مجلس مسابقه مبارزه با فساد داغ تر هم بشود و ابعاد جدیدی به خود بگیرد. ارقامی که رییس جمهور در مورد آنان صحبت می کند بزرگ هستند و این در حالی است که وی صحبتی در مورد نهادهایی که چنین ارقامی را هزینه کرده اند، به میان نمی آورد! او در این سخنرانی از دستاوردهای اقتصادی دولت سخن می گوید، آماری که شرایط اقتصادی مردم باعث میشود که به دیده تردید به آنها بنگریم.
حسن روحانی به عنوان رییس جمهور و شخص دوم نظام اگر قصد مبارزه با فساد را دارد بایستی این ادعاها را در اختیار دستگاه قضایی قرار دهد، نه این که به صورت هیجانی در عکس العمل به رفتارهای دستگاه قضایی ابهاماتی را مطرح نماید و بعدا به فراموشی سپرده شود. رقم سرسام آوری که وی در قالب این سخنرانی به آن اشاره کرد رقمی نیست که در گیرودار جنگ سرد بین دو قوه خرج شود و بعدا فراموش شود. برای درک بهتر رقم ۹۴۷ میلیون دلار کافی است بدانید که به هر ایرانی با نرخ فعلی دلار رقمی حدود سه ماه یارانه تعلق می گیرد.به تعبیر ساده تر سه ماه یارانه کل کشور توسط نهادی که رییس جمهور حاضر به افشای نام آن نیست خرج شده است!
چرا رییس جمهور هر از گاهی و در لفافه به فسادهای اقتصادی اشاره میکند و به مخالفانش چشم غره نشان میدهد؟ چنین رویکردی از وی آشنا و مصداق دارد آن جا که وی در مناظرات انتخاباتی از پرونده سنگین فساد قالیباف سخن گفت که با مردانگی وی افشا نشده است. او حتی بعد از سال ۹۲ هیچ گاه نخواست که وضعیت اقتصادی کشور و بیلان دولت قبل را منتشر نماید و به تاسی از احمدی نژاد به بگم بگم اکتفا کرد. برآیند سخنان وی در یزد در جمله کوتاه نگو تا نگم! خلاصه میشود و هر از گاهی تهدید به افشاگری میکند. در حالی که این تهدیدها جز آزار روانی مردم دستاورد دیگری ندارد.
رییس جمهور خوب می داند که نه سلام به خاتمی امروز چاره کار است و نه تهدید دستگاه قضایی. این سخنان یعنی نهادی تخلف کرده و وی حاضر به افشای نام آن نیست؟! برآیند سخنان وی جز این میتواند باشد؟ از سویی بهتر بود تا وی شعارهای مردم در یزد را به گوش جان سپارد و حتی اگر این شعارها برنامه ریزی شده بود باز بیراه نبوده است. شاید بخش قابل توجهی از کسانی که وی را در هر دوره انتخابات شایسته چنین مقامی تشخیص داده اند امروز سرخورده اند! ماحصل سخن همان شعار نوشته شده بر روی مقوایی در دست شهروند یزدی بود که با سخنرانی مشکلات حل نمیشود!