حدود دوماه به انتخابات ریاست جمهوری باقی مانده و با توجه به اینکه دور دوم ریاست جمهوری حسن روحانی است، وی باید مرداد ماه از پاستور اسباب کشی کند و آینده سیاسی خود را در جایی به جز کسوت ریاست جمهوری که احتمالا مجمع تشخیص مصلحت خواهد بود، بگذراند. از سویی مهم ترین دستاورد دولت تدبیر و امید که با ظهور پدیده ترامپ بر باد رفت، موضوع توافق هسته ای و قرارداد برجام بود. قراردادی که ترامپ بعد از راه یافتن به کاخ سفید به صورت یک طرفه از آن خارج شد و تحریم های وحشتناکی علیه ایران وضع کرد که نهایتا به وضعیت وحشتناک اقتصادی فعلی منجر گردید.
روی کار آمدن بایدن در آمریکا نوید روزهای بهتری می داد و او هم تا حدودی نشان داده که کینه شتری ترامپ نسبت به ایران را ندارد و میشود با او توافقاتی هر چند گام به گام رسید. البته در چند ماه گذشته فشارهایی که لابی صهیونیستی و سعودی و بخشی از تندروهای آمریکایی به در خارج و تندروهای داخلی در ایران صورت دادند، فعلا برجام پا در هواست و توپ آن به صورت مکرر بین طرفین رد و بدل می شود.
نشست مجازی کمیسیون مشترک برجام روز جمعه برگزار شد، پس از آن اعلام شد که تحولات تازه‌ای رخ داده و گشایشی در مذاکرات برجام رخ داده است. این خبر هم فضای سیاسی و هم فضای اقتصادی کشور را تحت تاثیر خود قرار داد. پالس های مثبت اقتصادی در بازار تا حدودی قابل رویت است و می شود با توجه به ادبیات مسئولان دو کشور به آینده این توافق امیدوار بود. تا پیش از نشست روز جمعه نشانه‌های تحول دیده نمی‌شد.
آمریکا بازگشت به برجام را مشروط به اقدام ایران در اجرای همه تعهدات خود کرده بود و از طرف دیگر ایران نیز اجرای تعهدات خود را به پس از لغو همه تحریم‌ها موکول کرده بود. ایران مذاکره با آمریکا را هم نمی‌پذیرفت. پس از نشست آنلاین روز جمعه و مذاکرات محرمانه دیگری که جزییات آن روشن نیست، اعلام شد نشست بعدی اعضای کمیسیون مشترک برجام با حضور آمریکا روز سه شنبه در وین برگزار می‌شود.
نکته اساسی و قابل ذکر آن است که در داخل واکنشی به حضور آمریکا در نشست وین صورت نگرفت و به همین چیزهای کوچک هم می توان برای فرداهای بهتر امیدوار بود. دیپلمات‌های غربی روز جمعه نسبت به این تحول تازه ابراز خوشبینی کردند. در ایران نیز علی اکبر صالحی رییس سازمان انرژی اتمی از شکستن بن بست مذاکرات حرف زد و ظریف با تیتر توافق شد، به استقبال این مسئله رفت.
شاید تنها مشکل بر سر راه اجرای مجدد برجام نحوه اجرایی کردن آن است. ایران به بازگشت یک باره و تمام و کمال به گفته عراقچی معتقد است و آمریکایی ها معتقد به بازگشت آرام و به قصد راستی آزمایی است که احتمالا نبایستی با توجه به شرایطی که طرفین دارند، قابل کش دادن باشد. رابرت مالی از برچیده همه ۵۰۰ تحریم وضع شده در زمان ترامپ سخن می گوید و ایران از تعلیق غنی سازی ۲۰ درصدی.
لذا رسیدن به نحوه انجام آن نیز به نظر کار چندان سختی نخواهد بود. البته با توجه به انتخابات پیش رو و وضعیت سخت اقتصادی و اقلا برای بالا بردن میزان مشارکت و بازگشت امید به جامعه هم که شده شاید در داخل و در اردوگاه تندروها مقاومت چندانی در رابطه با اجرای برجام صورت نگیرد، اما روی سخن با دولت ، ظریف و شخص حسن روحانی است. شیشه عمر برجام منوط به وین و مذاکرات پیش روست و روحانی اقلا برای آبروداری هم که شده نبایستی در فقره توافق زودهنگام اندکی پا پس بکشد.
اینکه عده ای دلال تحریم و بیخبر از معیشت مردم در گوشه کناری هیاهو برای هیچ کنند، دلیلی برای نادیده گرفتن مردم و خواسته هایشان نیست. اولویت روحانی در سه شنبه بزرگ مردم باشد نه آینده سیاسی خودش. از عهده هزینه های کمر شکن زندگی برآمدن کم کم غیر ممکن می شود و این نه موضوعی است که بشود به راحتی از کنار آن رد شد. توافق را به تاخیر نیاندازید، امروز و فردا کردن بس است، مردم را خسته نکنید، شاید همین توافق بتواند منجر به اتفاقات بزرگی شود از جمله باز گشت روح به کالبد اصلاحات و موفقیت در آزمون خرداد و شاید ظریف رییس جمهور بعدی باشد.