امروز اول ماه صفر مصادف است با ورود اسرای کربلا به شام که این ورود خود آغاز یک رسالت برای امام سجاد(ع) و حضرت زینب‌ کبری(س) بود.

کاروان اسرا هنگام حرکت به سوى شام از شهرها و روستاهای بسیاری عبور کردند و در بسیارى از این مناطق مردم به محض باخبر شدن از شهادت امام حسین(ع) و اسارت خانواده آن حضرت سوگوارى و قاتلان آن حضرت را لعنت می کردند.

پس از آن‌که امام حسین(ع) و یاران باوفای آن حضرت در صحرای کربلا به‌دست لشکریان سفاک عمر بن سعد به شهادت رسیدند، خانواده آنان به اسارت درآمده و در روز یازدهم محرم آنان را از کربلا به کوفه و سپس، شام منتقل کردند.

عبیدالله‏ بن‌زیاد که استاندار کوفه و بصره و عامل یزید بن ‏معاویه در عراق و فتنه‏‌گر اصلى واقعه کربلا و از دشمنان سرسخت اهل‌‏ بیت(ع) بود، دستور داد اسیران را با همان حالت اسارت و در پوشش نامناسب وارد مجلس کنند تا به خیال خود خدشه‌ای به جایگاه والای اهل‌ بیت وارد کند. پس از چند روز اقامت اسیران در کوفه آنان را روانه شام کردند تا در مجلس یزید بن‌معاویه حاضر کنند.

کاروان اسرا هنگام حرکت به‌سوى شام از شهرها و روستاهای بسیاری عبور کردند و در بسیارى از این مناطق مردم به محض باخبر شدن از شهادت امام حسین(ع) و اسارت خانواده آن حضرت سوگوارى و قاتلان آن حضرت را لعنت می کردند.

اول ماه صفر سال ۶۱ هجرى قمرى، اسیران و سرهاى شهیدان واقعه کربلا وارد دمشق، مقر حکومت یزید بن‌معاویه شدند. مدتى که اسیران در شام اقامت داشتند رویدادهاى گوناگونى براى آنان به‌وقوع پیوست که از همه مهمتر درگذشت حضرت رقیه(س) دختر خردسال امام حسین(ع) در خرابه شام، مناظره حضرت زینب(س) و دیگر افراد خانواده سیدالشهدا با یزید و خطبه به یادماندنى امام سجاد(ع) در حضور یزید، درباریان و اهالى دمشق در مسجد اموى بود.

این افشاگری‌ها و مبارزه‌‏هاى پنهان و آشکار اهل‏‌ بیت(ع) در حالت اسیرى، یزید را نزد مسلمانان بى‏‌مقدار و بى‌‏اعتبار کرد و پس از مدتى، وضعیت شام را بر ضد یزید و به هوادارى از امام حسین(ع) تغییر داد.

در شام، حضرت زینب(س) و امام سجاد(ع) در مقاطع مختلف، از جمله در دربار یزید و مسجد شام به افشاگری علیه یزید پرداختند و پیام خون شهیدان کربلا را به بهترین نحو به مردم رساندند، به‌طوریکه مردم شام از واقعیت جنایات سپاه یزید در کربلا آگاه و نسبت به وی و مزدوران او خشمگین شدند.

این موضوع باعث شد که یزید به کلی صدور فرمان قتل امام حسین(ع) و یارانش را تکذیب کند و گناه آن را به گردن عبیداللَّه بن‌زیاد والی کوفه، بیندازد. همچنین، به دلیل فشار افکار عمومی، یزید مجبور شد پس از چندی، کاروان اهل‌ بیت پیامبر(ص) را به مدینه بازگرداند.

از اعمال سفارش شده در ماه صفر نیز می‌توان به توسل به اهل بیت(ع)، صدقه دادن در اول ماه صفر برای دفع بلا و نگرانی، اقامه دو رکعت نماز شامل قرائت یک حمد و ۳۰ مرتبه سوره مبارکه توحید در رکعت اول و در رکعت دوم قرائت یک حمد و سی مرتبه سوره مبارکه قدر اشاره کرد.

همچنین، سفارش شده است تا مسلمانان در ماه‌های محرم و صفر، حرمت عزای اهل‌ بیت(ع) را حفظ کرده و حتی در مجالس خانوادگی نیز حفظ احترام این ماه را سینه به سینه منتقل کنند.