#روزنامه امین
#سرمقاله
#وحید خدادادی/ روزنامه نگار

 

همین هفته پیش بود که در سخنرانی مجمع عمومی سازمان ملل طرح ایجاد منطقه امن را مجددا مطرح کرد.
کسی فکرش را نمی کرد که پروسه ایجاد این منطقه به فاصله یک هفته از پایان این سخنرانی در دستور کار ارتش ترکیه قرار بگیرد و شاید اجازه حمله به مناطق کرد نشین سوریه را مهمترین دستاورد سفر اردوغان به آمریکا دانست.
آمریکا که این روزها به یکی از غیرقابل اعتمادترین کشورها در عرصه روابط بین الملل تبدیل شده است، بعد از اتخاذ مواضع انفعالی در قبال آرامکو و نفتکش انگلیسی این بار به آب خوردنی پشت کردها را خالی کرد و پریروز شاهد عقب نشینی نیروهای نظامی این کشور از این منطقه بودیم.
ترامپ که قبلا اعلام کرده بود که در صورت هر گونه تحرک نظامی ترک ها، اقتصاد این کشور را نابود خواهد کرد، و مجددا دیروز این ادعای واهی را تکرار کرد از فرصت دو هفته ای تعطیلی کنگره نهایت استفاده را برد تا علی رغم مخالفت هم حزبی هایش چراغ سبز حمله به این منطقه را که در ظاهر برای ایجاد یک منطقه امن به عمق ۳۰ کیلومتر و طول ۴۸۰ کیلومتر برای اسکان آوارگان سوری مقیم در خاک ترکیه صورت
می گیرد، روشن نماید.
البته ترکیه نیم نگاهی هم به گسترش این منطقه امن تا نوار مرزی شهرهای رقه و دیرالزور دارد، اردوغان علنا اعلام کرد که این حمله با هماهنگی آمریکا و طی یک تماس تلفنی حاصل شده است.
در واقع آن چه در ۲۴ ساعت گذشته در مرز شمالی سوریه رخ داده به یک معامله بزرگ شبیه است، معامله ای که آنکارا و واشنگتن بر سر آن به توافق کامل رسیده اند.
توافقی که بعد از رفتن بولتون به عنوان بزرگترین مخالف خروج نیروهای آمریکایی، به راحتی محقق شده است. ساعاتی بعد از توافق ترکیه رسما حمله زمینی به سوریه را آغاز کرده و هشدارهای سازمان ملل هم در این رابطه چاره ساز نبوده است. در همین رابطه بررسی دو مسئله بسیار مهم می نماید. اهداف ترکیه از حمله اخیر و بندهای توافق میان آمریکا!
همه ی ماجرا ساماندهی وضع آوارگان و پناهجویان سوری نیست؛ ترکیه بدش نمی آید از این فرصت برای دو هدف عمده استفاده نماید.
هدف اول ترک ها نگرانی همیشگی شان از قدرت گرفتن کردهای سوری است! در شمال سوریه نیروهای کرد بسیاری مستقر هستند و حزب اتحاد دمکراتیک کردستان (PYD) از مهمترین چالش های امنیتی ترکیه به شمار می رود. این حمله باعث خواهد شد تا به تعبیر اردوغان تهدیدهای تروریستی مرزهایش را مهار نماید.
دومین هدف ترک ها از این حمله میتواند ادامه و گسترش حضورش در خاک سوریه باشد تا بتواند قدرت چانه زنی خود را در آینده این کشور بیشتر نماید.
اما اهداف کاخ سفید هم در این تصمیم شاید قابل تامل باشد. این حمله مجوز خروج بی سر و صدای نظامیان آمریکایی از سوریه را فراهم می نماید و از سویی نباید شاید پیشنهاد اغوا کننده اردوغان را در تغییر نظر ترامپ نادیده گرفت.
ترکیه مسئولیت اسرای داعشی موجود در زندان کردها را بر عهده گرفته، زندانیانی که اغلب آنها اروپایی هستند و تلاش ترامپ برای متقاعد کردن رهبران اروپا برای بازگرداندنشان بی فایده بود.
از طرفی حضور قدرتمند ترکیه در سوریه به عنوان یک عضو ناتو در غیاب آمریکا میتواند منافع آمریکا را در آینده این کشور تا حدودی تامین نماید. هر چند سود چند وجهی ترکیه از این حمله به اندازهای است که میتوان حدس زد که مسائل دیگری از جمله ایران هم جزو بندهای توافق ترکیه و ایالات متحده امریکا باشد!
هر چند نباید در این بین احزاب کرد را هم نادیده گرفت، هشدار آنان در مورد یک جنگ تمام عیار نباید نادیده انگاشته شود و روزهای آینده باید شاهد فجایع جنگی دیگری در خاورمیانه باشیم، این بار با یکه تازی ترک ها!