روزنامه امین
سرمقاله
وحید خدادادی/روزنامه نگار

با شیوع ویروس منحوس کرونا نوعی استرس روانی از بابت دغدغه های سلامتی بر افکار عمومی حاکم است. این دغدغه ها در کنار نگرانی از توزیع عادلانه امکانات بهداشتی بار روانی این قضیه را دو چندان کرده است.
همه ساله و با فرا رسیدن فصل سرما شاهد توزیع واکسن آنفولانزا و تزریق آن خصوصا در کودکان هستیم. امسال همانطورکه اشاره شد شیوع کرونا لزوم این تزریق را دو چندان کرده است. در واقع به خاطر تلاقی و همزمانی شیوع کرونا و آنفلوآنزای فصلی پیش بینی ها اینطور بود که امسال حتما تقاضا برای تزریق واکسن افزایش خواهد یافت که این پیش بینی درست از آب در آمده است. شرایط بغرنج فعلی و آغاز موج سوم بیماری هم این مساله را تشدید کرده و نگرانی ها را افزایش داده است. اما به فاصله زمان اندکی که به توزیع این واکسن باقیمانده، نگرانی های جدی در مورد دسترسی همه احاد ملت به این واکسن وجود دارد.
مسائلی چند در این رابطه وجود دارد که لازم است پرداخت جدی به آن صورت گیرد از آن روی که سلامت مردم شوخی بردار نیست. چند وقت پیش بحث پیرامون واردات واکسن آنفلوآنزا زیاد شده و روزانه اخبار متعددی حول تعداد و میزان واردات این واکسن در کشور و همچنین توان داخلی برای تولید آن منتشر می شود. محدودیت های مالی دولت در کنار تحریمها سبب شده تا واردات این واکسن در حد نیاز جامعه مقدور نباشد.
همین محدودیت در میزان وفور به قدر کفایت باعث گردید تا وزارت بهداشت با شناسایی گروههای پرخطر تسهیلاتی را برای آنان در نظر بگیرد. اما همین شناسایی و نهایتا بهره مندی گروه های پر خطر هم خودش داستانی است.
اخیرا اعلام شد که ۱۵۰۰ عدد از این واکسن در اختیار نمایندگان مجلس قرار گرفته است و بعد از رانت دنا پلاس این دومین آبروریزی مجلس انقلابی بود و حواشی ادامه دار مخصوص به خود را داشته است. از طرفی نمکی از عدم تحقق بودجه مصوب از صندوق توسعه ملی سخن می گوید و همین اخبار نگرانی ها را تشدید می کند، از این روی که نکند برای تهیه یک واکسن ساده هم بازار سیاه راه بیافتد و البته رانت دانه درشت ها باعث شود تا فقط افراد خاصی بتوانند از آن استفاده نمایند.
رانت اول از مجلس و نمایندگان انقلابی اش شروع شده و خدا آخر و عاقبت این واکسن را هم به خیر کند. انقلابی ها که چنین کنند، تکلیف سایرین مشخص است. البته آسوده خاطریم که مشکل مسکن، خودرو و واکسن نمایندگان محترم حل شده و نگرانی از این بابت وجود ندارد. اما رانت صرفا در بهارستانی ها خلاصه نمی شود و داستان خاص بودن قصه هزار و یک شب است.
آرزو به دل ماندیم که یکبار، در یک مساله و موضوعی همانطور که وعده داده شده بود، همانطور که گفته بودند، همانطور که باید، عمل کنند. آرزو به دل ماندیم که فلان سیاست کلان، فلان بسته حمایتی، فلان گشایش و تسهیلات، همانطور که باید در نظام توزیع، عادلانه به دست جامعه هدف برسد و هیچ حاشیه و گیر و گوری نداشته باشد. از ثبت نام خودرو و ارز جهانگیری گرفته تا ساده ترین مسائل همیشه با چالش رانت و تبعیض همراه بوده است. دور نیست که شاهد ارقام سرسام آور قیمت واکسن آنفولانزا در بازار سیاه باشیم.
به راستی چرا ما توان توزیع عادلانه یک واکسن را نداریم؟ همین که گفته می شود قرار است فقط از طریق حلال احمر و برخی نهادهای خاص توزیع شود، میشود دردسر، نگرانی و افزودن بر بار روانی! انصافا یک بار برای یک بار هم که شده امکانات را درست توزیع کنید، باورکنید کار سختی نیست، آرزو به دل از دنیا نرویم! اشخاص خاص، دانه درشت ها، ژن خوب و هزار و یک پدیده عجیب و غریب دیگر که مردم را کلافه کردهاند و رفتار مسئولان کلافه تر!